Cerro Azul, Stratowulkan w regionie Maule, Chile

Cerro Azul to stratowulkan w regionie Maule, który wznosi się na 3.788 metrów nad poziom morza i ma krater na szczycie. Struktura wulkanu wykazuje wiele wtórnych stożków i otworów dystrybucyjnych rozprzestrzenionych na zboczach, zbudowanych z warstwowych osadów popiołu wulkanicznego i strumieni lawy.

Udokumentowana aktywność Cerro Azul zaczyna się w 1846 r., gdy erupcja efuzywna otwiera komin, który staje się kraterem Quizapu na północnym zboczu, i pozostawia pole lawy o powierzchni 8–9 km². Erupcje freatyczne i strombolijskie pogłębiły ten krater w latach 1907–1932. 10 kwietnia 1932 r. Quizapu dał erupcję pliniańską, jedną z największych w Chile, a popiół dotarł do Buenos Aires, południowej Brazylii i Montevideo. Ostatnia erupcja miała miejsce w 1967 r.

Nazwa Quizapu, używana dla krateru na północnym zboczu i często dla całego wulkanu, to lokalne określenie tego otworu, znanego też jako Cerro del Medio („środkowe wzgórze") i Volcán Nuevo („nowy wulkan"), ponieważ powstał dopiero w 1846 roku. Erupcja plinijska z 10 kwietnia 1932 roku przeniosła popiół aż do Buenos Aires, południowej Brazylii i Montevideo, co utrwaliło to wydarzenie w pamięci społeczności daleko poza regionem Maule.

Dostęp wymaga pozwoleń i profesjonalnego przewodnictwa ze względu na zagrożenia geologiczne i zmienne warunki pogodowe w okolicy. Ważne jest sprawdzenie lokalnych przepisów przed wizytą i zabranie odpowiedniego sprzętu wraz doświadczonymi przewodnikami.

Struktura ujawnia złożony system wtórnych i bocznych kraterów wskazujących na długą historię zróżnicowanych procesów eruptywnych. Ten wzorzec pokazuje, jak różne rodzaje aktywności wulkanicznej zmieniały kształt i wygląd góry na przestrzeni czasu.