Iglesia de San Francisco, Curicó, Kościół franciszkański w Curicó, Chile.

Iglesia de San Francisco w Curicó to neogotycka struktura z eksponowanymi ścianami z cegły i spiczastymi łukami, zdominowana przez wieżę o wysokości 40 metrów. Wnętrze zawiera ołtarz, drewniane ławki i dzieła sztuki religijnej, które wypełniają nawę.

Kościół zbudowano w 1731 roku, a po założeniu Curicó w 1758 roku przeniesiono go do obecnego klasztoru franciszkanów z powodu szkód sejsmicznych. Remontowano go w latach 1880–1899 po kolejnych wstrząsach, a później uszkodziły go trzęsienia ziemi w 1906, 1928, 1985 i 2010 roku. To z 2010 roku zniszczyło 40-metrową wieżę i główną fasadę; odbudowę zatwierdzono w 2014 roku, lecz pożar 27 listopada 2019 roku spalił kościół niemal doszczętnie.

Kościół nosi imię zakonu franciszkanów, który go zbudował i zajmował sąsiedni klasztor do 1987 roku. W klasztorze działała też Escuela de San Antonio, pierwsza szkoła w Curicó. Pod ołtarzem pochowano w 1917 roku patriotę Francisco Villotę Péreza Cotaposa, przyjaciela Manuela Rodrígueza.

Kościół stoi obok dawnego klasztoru franciszkanów w centrum Curicó, przy placu Luisa Cruza Martíneza. Pożar w 2019 r. spalił go niemal całkowicie, więc wnętrze nie jest udostępnione; oglądaj go z sąsiednich ulic i placu. Klasztor, zamknięty dla wspólnoty przed trzęsieniem ziemi w 2010 r., miał stać się muzeum religijnym.

Budynek służył zarówno patriotom jak i royalistom podczas walki Chile o niepodległość, czyniąc go świadkiem politycznych przewrotów kraju. Wybitny bojownik o niepodległość został pochowany pod ołtarzem, pozostawiając cichą reminiscencję konfliktów, które przemodelowały region.