Fort Tucapel, Fort kolonialny w Cañete, Chile

Fort Tucapel to zrujnowana fortyfikacja w Cañete w Chile, składająca się z palisady otoczonej fosą z 1553 roku, odbudowana w kamieniu w 1557 roku. Służyła jako schronienie dla pierwszych mieszkańców Cañete de la Frontera w 1558 roku. Obecnie miejsce to działa jako muzeum plenerowe z małą wystawą hiszpańskich kolonialnych i mapuczeńskich przedmiotów.

Pedro de Valdivia założył Tucapel wiosną 1553 roku jako palisadę otoczoną fosą, obsadzoną przez kapitana Martína de Ariza i sześciu ludzi. Mapucze zniszczyli ją na początku grudnia 1553; Valdivia zginął 25 grudnia w bitwie pod Tucapel. García Hurtado de Mendoza odbudował ją z kamienia w trzy dni od 6 grudnia 1557, a w 1642 rozebrano ją na mocy Paces de Quillín.

Obecnie miejsce działa jako muzeum plenerowe z niewielką wystawą hiszpańskich przedmiotów z czasów kolonialnych oraz przedmiotów kultury Mapuche z tego samego okresu. Jest też końcowym punktem „Vía Ceremonial La Araucana”, która zaczyna się przy północnym wjeździe do Cañete i jest ozdobiona fragmentami poematu La Araucana Alonso de Ercilli.

Miejsce ma przywrócone sekcje pokazujące kamienne struktury i pozostałości archeologiczne, które można zwiedzać pieszo. Zaleca się noszenie solidnego obuwia i zaplanowanie czasu na pełną eksplorację.

Fort z 1553 r. to palisada otoczona fosą, obsadzona przez kapitana Martína de Ariza zaledwie sześcioma ludźmi. W 1647 r. Juan Diez de la Calle odnotował w Tercio de Tucapel trzy kompanie konne i pięć pieszych, 540 miejsc, pod dowództwem maestre de campo. Dziś miejsce jest muzeum plenerowym z przedmiotami hiszpańsko-kolonialnymi i mapucze.