Teatro de los Mineros de Lota, teatr w Lota, Chile

Teatro de los Mineros de Lota to teatr związku zawodowego górników nr 6 przy Calle Galvarino, naprzeciw placu broni. Ostateczny projekt Sergio Bravo Ramosa, Javiera „Maco” Gutiérreza, Carlosa Martnera Garcíi i Betty Fishman Lohaus obejmował 3000 m², ze sceną zewnętrzną, do której prowadzą dwie klatki schodowe. Główna sala mieści 2400 widzów, a galerie około 4000; na parterze znajdowały się biura związku, sala dla kobiet, fryzjer i garderoby, a na antresoli biblioteka i sale gier.

Teatr został wybudowany w latach 1954-1957, w okresie rozkwitu górnictwa węgla w regionie Biobío. Związek zawodowy górników sfinansował jego budowę, odzwierciedlając swoją siłę ekonomiczną i znaczenie społeczne w tamtym czasie.

Pierwotny projekt związku przewidywał murale na zewnątrz i wewnątrz, ukazujące sytuację robotników i tradycje Lota. Na głównej fasadzie Julio Escámez namalował mural o szerokości 7 metrów i długości 9 metrów, a na bocznej ścianie zewnętrznej kolejny o długości 20 metrów.

Teatr stoi przy Calle Galvarino 201, naprzeciwko placu broni w Locie, więc w centrum łatwo go znaleźć pieszo. Główna sala mieści 2400 widzów, a galerie około 4000. Na parterze znajdowały się biura związku, sala dla kobiet, fryzjer i łaźnie publiczne, a na antresoli gry, biblioteka i sale wystawowe.

Budynek stanowi wczesny przykład nowoczesnej architektury w regionie Biobío i otrzymał status pomnika narodowego w 2009 roku. To uznanie podkreśla znaczenie dziedzictwa górniczego i pracowników, którzy ukształtowali tożsamość regionu.