Enderbury

Wyspa Enderbury to mały atol koralowy obejmujący około 10 kilometrów kwadratowych z nisko położonym terenem osiągającym wysokości między 4,6 a 6,7 metra nad poziomem morza i wykazujący skąpą roślinność obejmującą krzewy, trawy i rozproszone palmy kokosowe.

Brytyjski kapitan statku wielorybniczego James J. Coffin odkrył wyspę w 1823 roku i nazwał ją na cześć Samuela Enderby, właściciela londyńskiej firmy wielorybniczej, a amerykańskie przedsiębiorstwa intensywnie wydobywały tu złoża guana od lat sześćdziesiątych XIX wieku do zaprzestania operacji w 1877 roku.

Wyspa nigdy nie utrzymywała stałej rdzennej ludności i pozostaje niezamieszkana do dziś, służąc głównie jako miejsce badań naukowych i działań konserwatorskich zamiast jakiejkolwiek kulturowej lub tradycyjnej działalności ludzkiej.

Dostęp do wyspy Enderbury jest ograniczony do autoryzowanych zespołów badawczych i personelu ochrony przyrody, wymaga wcześniejszego zezwolenia od władz Kiribati, bez obiektów turystycznych, planowego transportu lub dostępnego zakwaterowania na tym odległym i chronionym atolu.

Rafy koralowe otaczające wyspę Enderbury stanowią jedne z najlepiej zachowanych przykładów starożytnych warunków rafowych sprzed około tysiąca lat, dostarczając naukowcom cennych danych referencyjnych do badania zmian w ekosystemie morskim na przestrzeni czasu.

Lokalizacja: Phoenix Islands

Część: Phoenix Islands

Współrzędne GPS: -3.13333,-171.08333

Najnowsza aktualizacja: 28 listopada 2025 o 16:21