Kiribati

Kiribati rozciąga się na 33 atole koralowe i jedną wyspę wulkaniczną na centralnym Pacyfiku. Powierzchnia lądowa obejmuje około 811 kilometrów kwadratowych, podczas gdy terytorium morskie zajmuje ponad 3,5 miliona kilometrów kwadratowych, przy czym South Tarawa stanowi centrum administracyjne, a większość atoli wznosi się średnio około dwóch metrów nad poziom morza.

Austronezyjscy żeglarze zasiedlili wyspy około 2000 lat temu i rozwinęli wyspecjalizowane społeczeństwa morskie. Kontakt europejski rozpoczął się w XVI wieku, a następnie nastąpiła brytyjska administracja kolonialna od lat 90. XIX wieku, zanim terytorium uzyskało niepodległość w 1979 roku i przystąpiło do Organizacji Narodów Zjednoczonych w 1999 roku.

Ludność używa tradycyjnych metod nawigacji i wspólnotowych struktur własności ziemi do organizacji życia społecznego. Domy spotkań społecznych służą jako miejsca podejmowania decyzji i przekazu kulturowego między pokoleniami, podczas gdy taniec i tradycje ustne dokumentują rodowody i wydarzenia historyczne.

Krajowe połączenia lotnicze obsługiwane są przez lotnisko Bonriki na South Tarawa, z bezpośrednimi lotami międzynarodowymi z Fidżi. Zakwaterowanie jest głównie ograniczone do South Tarawa i Christmas Island i wymaga wcześniejszych rezerwacji, podczas gdy woda pitna powinna być uzdatniona lub przegotowana, a pora sucha od kwietnia do października oferuje wygodniejsze warunki zwiedzania.

Terytorium przecina międzynarodową linię zmiany daty, co czyni Kiritimati pierwszym zamieszkałym miejscem na świecie doświadczającym każdego nowego dnia kalendarzowego. Phoenix Islands Protected Area stanowi jedną z największych stref ochrony morskiej na świecie i obejmuje osiem atoli z minimalną obecnością ludzką.