Lion of Babylon, Starożytny kamienny pomnik w Babilonie, Irak

Lew Babilonu to rzeźba z czarnego bazaltu w starożytnym mieście Babilon w Iraku, przedstawiająca stojącego lwa nad leżącą ludzką postacią. Ma około 2 metrów długości i 1 metr wysokości, waży około 7000 kg i stoi na platformie o wysokości około 1 metra.

Rzeźbę po raz pierwszy udokumentował w 1817 roku Claudius Rich, choć być może widział ją już w 1790 roku Joseph de Beauchamp. Większość ekspertów przypisuje ją obecnie rzemieślnikom hetyckim, a nie zleceniu Nabuchodonozora II, co sugeruje, że trafiła do Babilonu jako łup wojenny. W 2013 roku World Monuments Fund i iracka Państwowa Rada Starożytności oczyściły ją i częściowo odrestaurowały, wymieniły podstawę i dodały barierę bezpieczeństwa.

Lew jest symbolem narodowym Iraku, używanym przez instytucje takie jak Iracki Związek Piłki Nożnej. W sztuce mezopotamskiej lew powalający pokonanego człowieka wyrażał władzę Babilonu nad wrogami.

World Monuments Fund zainstalował bariery ochronne wokół rzeźby, aby zapobiec uszkodzeniom przez odwiedzających. Przeprowadzono prace konserwatorskie, aby zachować powierzchnię ciężkiej kamiennej figury.

Wgłębienie wykute jest na grzbiecie lwa, a nie na leżącej pod nim postaci ludzkiej; przypuszcza się, że umieszczono tam siodło, być może z figurą Isztar, bogini miłości i wojny. W 2013 roku posąg został oczyszczony i częściowo odrestaurowany przez World Monuments Fund i iracki Urząd Starożytności.