Malgum, stanowisko archeologiczne w Babilonii, Irak

Malgium to pojedyncze tell o powierzchni około 15 hektarów, wznoszące się 17,6 metra nad równiną w Tell Yassir w prowincji Wasit w Iraku, 20 kilometrów na północny zachód od Maškan-šāpir. Krawędzie tellu zostały mocno zniszczone przez współczesne rolnictwo, a na zachód od głównego wzniesienia leżą mniejsze telle o powierzchni 3–5 hektarów, należące do grupy Tulūl al-Fāj.

Malgium pojawia się w legendzie kutejskiej o Naram-Sinie i po 10. roku Ibbi-Sina podbija Irisaĝrig, którego tabliczki wymieniają jego królów: Nur-Eštara, Šu-Kakkę, Nabi-Enlila, Šu-Amurrum, Imgur-Sina i Ištaran-asu. Gungunum z Larsy święcił jego klęskę około 1914 r. p.n.e., Sin-Iddinam około 1844, a Warad-Sîn około 1831. Za Ḫammu-rāpiego przyłączyło się do koalicji państw za Tygrysem, a wzmianki urywają się pod koniec okresu starobabilońskiego.

Głównymi bóstwami Malgium byli Ea, którego świątynia nosiła nazwę Enamtila, oraz Damkina; znajdowała się tam też świątynia Ulmašītum, świątynia bogini Bēlet-ilī zwana Ekitusgestu oraz świątynia boga Anum. Nazwa roku władcy Šu-Kakki czci Damkinę, a fragmentaryczna lamentacja upamiętnia zniszczenie miasta wraz z Kesh.

Tell Yassir leży w prowincji Wasit, około 20 km na północny zachód od Maškan-šāpir, dostępny drogą od strony Kut; na tellu nie ma żadnych urządzeń dla zwiedzających. Pojedyncze wzniesienie wznosi się 17,6 m nad równiną, a jego zewnętrzne krawędzie są naruszone przez współczesne rolnictwo, dlatego teren jest nierówny. Część centralna została silnie splądrowana po 2003 roku; cegły z inskrypcjami znalezione podczas badań powierzchniowych należy pozostawić na miejscu.

W 2018 roku zespół irackiej Państwowej Rady Starożytności pod kierownictwem Ahmeda Alego Jawada znalazł w Tell Yassir cegły z inskrypcjami imion władców Ur III, Szulgiego i Szu-Suena, oraz królów Malgium. Cegły te doprowadziły do utożsamienia stanowiska z Malgium, choć nie jest to powszechnie przyjęte.