Al-Hannanah Mosque, Meczet w Nadżafie, Irak

Meczet Al-Hannanah stoi przy drodze między Nadżafem a Kufą, na północ od starego miasta. Jego fasada z jasnożółtej cegły jest ujęta w prostokątną ścianę i przecięta u góry pasem niebieskich płytek z białym pismem arabskim. Poniżej szeroki ostry łuk obwiedziony bielą obejmuje niebieskie, turkusowe i białe płytki, a mniejszy łuk otwiera się na zacienione przejście pod ciemnoniebieskim panelem z inskrypcją „بسم الله الرحمن الرحيم".

Meczet stoi w miejscu, gdzie w 61 r.h. (680 n.e.) głowy towarzyszy Husajna ibn Alego przywieziono do Kufy, a głowę Husajna złożono na ziemi. Tradycja szyicka głosi, że podczas nocnego przenoszenia ciała Alego ibn Abi Taliba z Kufy do Nadżafu kolumna lub mur w tym miejscu się pochyliły. Ja'far as-Sadik odmówił tu dwie raki na drodze do Kufy. Historycy przypisują budowę Abbasowi I Wielkiemu lub Ghazanowi ibn Hulagu-chanowi.

Nazwa Al-Hannanah znaczy „jęcząca”, od dźwięku, który według wiernych wydobył się z ziemi, gdy złożono tu głowę Husajna po Karbali, albo od kolumny, która ugięła się z żalu, gdy niesiono ciało Alego. Niektórzy wywodzą ją od Hanna, starego chrześcijańskiego klasztoru w al-Hirze, wzniesionego przez al-Mundhira I (pan. 418–462).

Meczet stoi przy drodze między Nadżafem a Kufą, na północ od starego miasta Nadżafu i około 1000 m od grobu Alego, po prawej stronie dla jadących do Nadżafu. Pielgrzymi odmawiają tu modlitwę dwóch jednostek, praktykę przypisywaną Shaykh al-Mufidowi, Sayyidowi Ibn Tawusowi i Shahidowi Awwalowi. Pobliskie sanktuarium Kumayla ibn Zijada leży w tej samej dzielnicy Al-Hannana.

Nazwa „al-Hannanah” znaczy „ta, która lamentuje”; przypomina lament, który według przekazu miał wydobyć się z tej ziemi, gdy złożono tu odciętą głowę Husajna w drodze do Kufy. Inni wywodzą to słowo od Hanna, chrześcijańskiego klasztoru założonego przez al-Mundhira I (panował 418–462), który niegdyś stał w tym miejscu.