Crematorium Pardubice, Krematorium w Pardubicach, Republika Czeska

Krematorium Pardubice to prostokątny budynek z elementami modernistycznymi z lat 1920., charakteryzujący się dużymi witrażami i geometrycznymi wzorami. Okazała klatka schodowa ceremonii prowadzi do głównej sali, podczas gdy nowoczesny pawilon dodany w 1995 roku mieści obiekty techniczne.

Rada Pardubic zdecydowała wiosną 1918 o budowie krematorium i ogłosiła konkurs rozstrzygnięty w marcu 1919: napłynęło 95 projektów 81 autorów, pierwszej nagrody nie przyznano, a propozycja Pavla Janáka zajęła drugie miejsce. Kremację zalegalizowano 1 kwietnia 1919; po przejęciu projektu przez miasto budowa trwała od sierpnia 1922 do września 1923, wykonała ją Karel Kohout & Jaroslav Krupař za 1,9 mln Kčs. Pierwsza kremacja odbyła się w 1923.

Główna sala ceremonii zawiera rzeźby przedstawiające przejście między życiem a śmiercią, a także dekoracyjne malowidła na ścianach. Te dzieła sztuki tworzą godną atmosferę dla ceremonii pożegnania.

Budynek znajduje się w Zielonej Dzielnicy Przedmieście Pardubice i jest dostępny dla odwiedzających zainteresowanych architekturą i dziełami sztuki w jego wnętrzu. Zaleca się wcześniejsze sprawdzenie warunków odwiedzin, ponieważ przez cały dzień mogą odbywać się ceremonie.

Budynek posłużył w 1968 roku jako plan filmu Spalovač mrtvol (Kremator) Juraja Herza, z zewnętrzami i częścią wnętrz. Drewniany strop kasetonowy sali ceremonialnej zastąpiono malowidłem, by obniżyć koszty, a trzyipółmetrowy rozetowy witraż w północnej ścianie zaprojektował František Kysela.