Bílá skála, Pomnik przyrody w Libeň, Republika Czeska

Bílá skála to pomnik przyrody o powierzchni 7,65 hektara na prawym brzegu Wełtawy w Libeň, złożony z dwóch zwróconych na południe skalnych ostrogów, Bílá skála i Koráb, rozdzielonych ulicą Bulovka. Skały to czarne łupki, kwarcyty, piaskowce i iłowce, a w środkowej części obszaru znajduje się opuszczony kamieniołom wypełniony gruzem.

Winnice pokrywały ten obszar na mapie Müllera z 1720 roku, a na początku XIX wieku winorośl rosła już tylko na zboczach Korábu. W XIX wieku artylerzyści z Manina używali Bílá skála jako celu ćwiczeń. Wydobycie w kamieniołomie południowym zakończono około 1909 roku, a teren został uznany za pomnik przyrody praskim rozporządzeniem 5/1988 z 4 lipca 1988 roku.

Nazwa pochodzi od powieści Lovci mamutů Eduarda Štorcha, która umieszcza obóz grupy łowców mamutów na tym skalnym grzbiecie nad Wełtawą. Górną krawędź skały wykorzystuje salon Hell.cz, zawieszając ludzi na hakach i linach wśród drzew.

Obszar jest trudno dostępny z powodu gęstej roślinności i pomijany przez turystów; nie ma tu znakowanych szlaków, tablic z godłem państwowym ani tablic informacyjnych. Po jego południowym skraju, wzdłuż ulicy Povltavskiej na prawym brzegu Wełtawy, biegną trasy rowerowe. Teren wznosi się od 184 do 258 m n.p.m.

Nazwa nie pochodzi od koloru skały, lecz od rozgrywającego się tu románu Lovci mamutů Eduarda Štorcha: w jego ostatniej części obozuje na tym ostrogu nad Wełtawą grupa łowców Mamutíka. Psychotronik Pavel Kozák umieścił później czterometrowy wir energetyczny w trójpędowym krzewie na zachodnim skraju.