Albaicín

Albaicín to historyczna dzielnica rozciągająca się na wzgórzu na północ od rzeki Darro, charakteryzująca się wąskimi, brukowanymi uliczkami i budynkami z białymi fasadami. Labirynt ulic wspina się na zbocza i zawiera rozmaite dziedzińce oraz małe place rozsiane po całej dzielnicy.

Ta dzielnica była sercem muzułmańskiego Granady i pozostała głównym obszarem mieszkalnym dla lokalnej populacji po chrystijańskiej zdobyciu w 1492 roku. Okres który nastąpił przyniósł napięcia, które nasilały się w kolejnych dziesięcioleciach.

Mieszkańcy nazywają tradycyjne domy "carmens" – zaprojektowane z białymi ścianami i prywatnymi ogrodami ukrytymi za wysokimi murami, które chroniące codzienne życie.

Obszar jest dostępny pieszo, ale strome, nierówne schody i zaułki wymagają solidnych butów i wytrzymałości. Dla odwiedzających z problemami mobilności, niektóre autobusy i taksówki mogą dotrzeć do górnych obszarów, chociaż wiele sekcji pozostaje tylko dla pieszych.

Z kościoła San Nicolás odwiedzający mają bezpośredni widok na pałac Alhambra i Sierra Nevada za nim. To jedno z najpopularniejszych miejsc do fotografowania pałacu z poza kompleksem.