Manukau Heads Lighthouse

Latarnia Manukau Heads to biała konstrukcja drewniana na półwyspie Āwhitu o wysokości około 20 metrów z izbą latarni na szczycie. Sygnały świetlne mogą być widoczne z odległości około 46 kilometrów na morzu.

Struktura została oddana do użytku w 1874 roku i była pierwszą latarnią w Nowej Zelandii, która używała nafty jako paliwa do systemu nawigacyjnego. Ta innowacja była ważnym krokiem naprzód dla technologii morskiej kraju.

Latarnia znajduje się w pobliżu miejsca, gdzie HMS Orpheus zatonął w 1863 roku, jednej z najważniejszych katastrof morskich Nowej Zelandii. To połączenie czyni to miejsce ważnym dla lokalnej społeczności jako przypomnienie o niebezpieczeństwach morza.

Dostęp do miejsca odbywa się przez wąski przylądek i może być trudny w warunkach wietrznych. Odwiedzający powinni nosić solidne buty i być przygotowani na zmienne warunki pogodowe.

Budynek zachowuje swoje oryginalne pryzmaty z trzeciego rzędu systemu soczewek dioptycznych, które można obejrzeć z bliska. Te komponenty optyczne z dziewiętnego wieku są rzadkimi przykładami historycznej technologii soczewek.