Āwhitu Regional Park, Park regionalny na Półwyspie Āwhitu, Nowa Zelandia.

Park regionalny Āwhitu leży na półwyspie Āwhitu, na południe od Manukau Heads, około 33 km na północ od Waiuku, po zachodniej stronie portu Manukau. Jego mozaika trawiastych terenów, obcych drzew iglastych i mokradeł była przed przekształceniem w gospodarstwo głównie mokradłem i nadbrzeżnym lasem pōhutukawa. U wybrzeży leży wyspa Kauritutahi, a w parku jest kilka białych piaszczystych plaż.

Grupy tāmaki māori, w tym Ngāti Te Ata Waiohua, Ngāti Tamaoho i Te Ākitai Waiohua, użytkowały półwysep sezonowo, przenosząc się w zależności od dostępnych zasobów. Angielscy imigranci John i Sarah Brook osiedlili się tu w 1875 roku i w 1878 zbudowali gospodarstwo, hodując owce i bydło. Farma została sprzedana w 1971 roku, by stać się parkiem regionalnym otwartym dla publiczności w 1975; w 1985 roku utworzono jezioro.

Grupy Māori z Tāmaki, w tym Ngāti Te Ata Waiohua, Ngāti Tamaoho i Te Ākitai Waiohua, użytkowały półwysep sezonowo, przemieszczając się między osadami w zależności od dostępnych zasobów. Tereny podmokłe parku są obecnie domem dla największej populacji fernbird (kōtātā) w porcie Manukau, a maoryskie nazwy tych ptaków widnieją na tablicach parku obok nazw angielskich.

Park leży około 33 km na północ od Waiuku, na półwyspie Āwhitu, z białymi piaszczystymi plażami i wyspą Kauritutahi u wybrzeży. Āwhitu Environmental Camp jest często używany przez grupy szkolne, a na terenie parku znajduje się dziewięciodołkowe pole golfowe Āwhitu. Park służy do spacerów przyrodniczych, jazdy konnej, kajakarstwa i wodowania łodzi.

Park ma największą populację kōtātā (fernbird) w porcie Manukau, a jego tereny podmokłe zamieszkują wodnik pasiasty, kureczka plamista i bąk australijski. U wybrzeży leży wyspa Kauritutahi, a jezioro wykopane w 1985 roku porasta dziś rodzima turzyca Eleocharis sphacelata.