Mosty Farø

Mosty Farø to dwie połączone konstrukcje rozciągające się na 3.322 metrach przez cieśninę Storstrømmen między wyspami Zelandią i Falster, przechodzące przez wysepę Farø. Południowe przęsło wykorzystuje system z linami naciągowymi i wieżami w kształcie diamentu, podczas gdy sekcja północna opiera się na ciągłych belkach wspieranych przez regularne filary.

Budowa rozpoczęła się w 1984 roku, a oficjalne otwarcie dokonane przez królową Małgorzatę II miało miejsce w 1985 roku, znacznie usprawniając transport między wyspami. Projekt stanowił punkt zwrotny w rozwoju infrastruktury transportowej południowej Danii.

Mosty są częścią codziennego życia dla osób pendżujących między wyspami i stały się charakterystycznym punktem orientacyjnym w krajobrazie regionu. Łączą nie tylko tereny, ale także społeczności, które zależą od regularnego przepływu ludzi i towarów przez te konstrukcje.

Mosty stanowią część europejskich tras E47 i E55, służąc jako główny korytarz transportu dla wszelkich rodzajów pojazdów między wyspami. Przejście najlepiej doświadczyć w jasną pogodę, gdy widoczność nad cieśniną pozwala prawidłowo zobaczyć konstrukcję i otaczający krajobraz.

Południowe przęsło mostu ma główne przęsło o długości 290 metrów podparte przez kable, pokazując zupełnie inne podejście inżynierskie niż sekcja północna. Ten techniczny kontrast między dwiema różnymi metodami konstrukcji w jednym systemie staje się wyraźnie widoczny podczas przekraczania.

Lokalizacja: Vordingborg Municipality

Założenie: 1984

Oficjalne otwarcie: 4 czerwca 1985

Wysokość: 23 m

Długość: 3 322 m

Najdłuższy przęsło: 290 m

Wykonano z: reinforced concrete

Współrzędne GPS: 54.95093,11.98712

Najnowsza aktualizacja: 8 grudnia 2025 o 20:52