Fūji-Hachiman-gū, Sanktuarium shintō w Japonii
Fūji-Hachiman-gū to świątynia shinto w Tagawie, w prefekturze Fukuoka, położona na wzgórzu Miyayama (Takawayama), naprzeciwko stacji Tagawa-Ida. Czci sześć bóstw: Ōjin, Chūai, Jingū, Watatsumi, Toyotama-hime i Tamayori-hime. Na terenie znajdują się główna sala, pomniejsze sanktuaria, takie jak Gion-sha i Inari-sha, oraz duży kamień przy wejściu na drogę prowadzącą do świątyni, znany jako kamień, na którym siedziała cesarzowa Jingū.
Pierwotnie nazywana Ida Ōkami i poświęcona bóstwu morskiemu Watatsumi, świątynia została założona w 204 roku, a jej pierwszy budynek wzniesiono w 814 roku, gdy modlitwy mnicha Saichō zakończyły suszę. W 861 roku zaproszono bóstwo Hachiman z Usa, a w 1688 roku pan Ogasawara nadał nazwę Fūji-Hachiman-gū.
Świątynia służy jako miejsce spotkań, gdzie lokalna społeczność wzmacnia wspólne tradycje poprzez regularne festiwale i ceremonii. Rodziny gromadzą się podczas tych wydarzeń, aby uczestniczyć w rytułach zakorzenicznych w ich zwyczajach, czyniąc to żywym ośrodkiem praktyki kulturalnej.
Świątynia znajduje się w pobliżu stacji Tagawa-Ida i jest łatwo dostępna pociągiem. Drogi wokół świątyni są wąskie, a parking może być ograniczony, dlatego zaleca się planowanie z góry podczas ruchliwych czasów festiwali i odwiedzanie poza godzinami szczytu dla bardziej zrelaksowanego doświadczenia.
Doroczne święto Kawawatari Shinkō-sai, w trzecią sobotę i niedzielę maja, było pierwszym obiektem uznanym za niematerialne dziedzictwo kultury ludowej prefektury Fukuoka i należy do pięciu wielkich świąt Fukuoki. Wielki głaz przy wejściu na aleję nazywa się kamieniem odpoczynku cesarzowej Jingū: legenda mówi, że usiadła na nim i modliła się podczas burzy.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 341 współtwórców z całego świata.