葭原神社, Sanktuarium shintō w Japonii

Świątynia Ashihara to niewielka świątynia sintoistyczna na południowym skraju terenu Tsukiyomi-no-miya w Ise, przy wejściu na tylną alejkę. Jej budynek w stylu Shinmei-zukuri z deskami na dachu zwrócony jest na południe w obrębie pojedynczego ogrodzenia tamagaki, poprzedzony bramą torii Shinmei, a obok rośnie duże drzewo kamforowe. Teren zajmuje około 238 metrów kwadratowych i nie ma skrzynki na ofiary.

Świątynię przypisuje się Yamatohime-no-mikoto i występuje ona w Kōtaijingū Gishikichō, spisanym w 804 roku, więc istniała przed tą datą. Nihon Montoku Tennō Jitsuroku odnotowuje wpis z 858 roku. W średniowieczu popadła w ruinę, a na początku ery Meiji jej miejsce było nieznane; w 1880 roku odbudowano ją z dawnego drewna ze wschodniego i zachodniego spichlerza świątyni Mishiodono, a następnie w 1918 i 1957 roku.

Nazwa Ashiwara oznacza pole trzcin i przypomina trzciny, które niegdyś rosły wokół świątyni; mieszkańcy nazywają ją też Iga-i no Mori, od imienia jej bóstwa. Trzy czczone bóstwa, Satsuhiko, Ukanomitama-no-Mioya i Ikarahime, strzegą pól i zbóż. W świątyni nie ma skrzynki na ofiary.

Świątynia znajduje się w pobliżu głównej drogi i jest łatwo dostępna samochodem lub autobusem, zaledwie kilka minut spacerem od pobliskich stacji, z dostępnym parkingiem w pobliżu. Małe tereny z prostymi udogodnieniami pozwalają odwiedzającym spędzić czas w spokojnym miejscu bez tłumów.

Świątynia jest jedną z 16 podrzędnych świątyń (massha) Wewnętrznej Świątyni Ise, zajmując wśród nich trzecie miejsce. Widnieje również w rejestrze świątyń Engishiki jako „świątynia Ogihara”, a w epoce Meiji administracja świątyni uznała, że obie nazwy odnoszą się do tego samego miejsca, przyjmując czytanie „Ashihara”.