Jingū Bunko, Biblioteka religijna przy Sanktuarium Ise, Japonia.
Jingū Bunko to biblioteka w Ise w prefekturze Mie, założona w 1906 i otwarta w 1907 roku, aby przechowywać książki sanktuariów Naikū i Gekū oraz dawnych bunko Toyomiyazaki i Hayashizaki. Pierwszy budynek stał w Uji-Tatemachi; w 1925 ukończono nowy budynek na wzgórzu Kuratayama, którego brama została przeniesiona w 1935 roku z rezydencji Fukushimamisakidayū. Przechowuje około 300 000 tomów, głównie książki oprawione po japońsku sprzed epoki Edo.
Biblioteka została założona w 1907 roku i rozwinęła się z fuzji kilku wcześniejszych zbiorów, które były przechowywane oddzielnie. Ta kombinacja materiałów stworzyła jedną z najważniejszych instytucji Japonii do przechowywania razem pism Shinto i archiwów historycznych.
Nazwa Jingū Bunko oznacza bibliotekę prowadzoną przez Ise Jingū na mocy artykułu 64 regulaminu chramu, który przewiduje gromadzenie, naprawę i udostępnianie publiczności książek o rodzimej kulturze Japonii. Zbiory dotyczą historii i literatury chramu oraz shinto, w tym wierszy ofiarowanych obu bóstwom przez cesarzy od Reigena do Kōkaku.
Jingū Bunko jest otwarte od czwartku do soboty w godzinach 9–16, a zamknięte w niedziele, święta oraz od 29 grudnia do 7 stycznia. Wcześniejsza rejestracja nie jest potrzebna; książki przechowywane są w zamkniętych magazynach, więc szukaj ich w katalogu lub na komputerach w czytelni i zamawiaj u personelu. Nie ma wypożyczeń ani parkingu; najbliższa stacja to Isuzugawa, około 1,2 km na południe.
Kolekcja wykorzystuje specjalistyczne kategorie zorganizowane inaczej niż standardowe biblioteki, aby utrzymać skupienie na materiałach Shinto. Ten szczególny układ pozwala odwiedzającym na eksplorację różnych poziomów literatury religijnej w sposób, który typowe systemy biblioteczne nie wspierają.
Społeczność ciekawych świata podróżników
AroundUs gromadzi tysiące wyselekcjonowanych miejsc, lokalnych wskazówek i ukrytych perełek, wzbogacanych codziennie przez ponad 95 141 współtwórców z całego świata.