Takaya Sanryō, Mauzoleum cesarskie w Mizobe-chō Fumoto, Kirishima, Japonia

Takaya Sanryō to mauzoleum Hooriego (Hiko-Hohodemi no Mikoto) na szczycie Kamarioka, wzniesienia o wysokości 390 m w Mizobe-chō Fumoto, Kirishima, Kagoshima. Teren o powierzchni około 53 000 m² otwiera ogrodzenie z pionowych kamiennych słupów i czarna metalowa krata; schody prowadzą do drugiej kamiennej bramy z płaskim nadprożem, zamkniętej kratą. Okrągły kopiec grobowy leży około 60 m powyżej miejsca kultu, oddzielonego torii i ogrodzeniem.

Miejsce upamiętnia Hoori, znanego również jako Hiko-Hohodemi no Mikoto, centralną postać mitologii japońskiej, której pochodzenie sięga czasów starożytnych. To powiązanie z mitologicznym pochodzeniem czyni je ważnym punktem orientacyjnym w cesarskiej historii przodków Japonii.

Cmentarz jest częścią kolekcji starożytnych grobowców, która odzwierciedla, jak Japończycy honorowali swoich przodków cesarskich poprzez starannie wybrane lokalizacje. Miejsca te pokazują znaczenie połączenia świętych postaci z naturalnymi cechami krajobrazu.

Grobowiec znajduje się na szczycie Kanwari-oka, na wysokości około 390 m n.p.m., jakieś 60 m powyżej miejsca kultu oddzielonego torii i ogrodzeniem. Po zboczu prowadzą kamienne schody i druga brama. Teren obejmuje około 53 000 metrów kwadratowych, a w latach czterdziestych XX wieku urządzono dojście od wschodu.

Nazwa mauzoléu bezpośrednio odnosi się do jego położenia na Górze Takaya, zaznaczając zarówno jego położenie geograficzne, jak i status pochówku cesarskiego poprzez geografię. Ta praktyka nazewnictwa była powszechna w starożytnej tradycji japońskiej i wiązała święte miejsca z ich naturalnymi otoczeniem.