Lake Shinsei, Naturalne jezioro w Hadano i Nakai, Japonia

Jezioro Shinsei to jezioro zaporowe powstałe w wyniku osunięcia ziemi na północy wzgórz Ōiso, na granicy miasta Hadano i miasteczka Nakai w prefekturze Kanagawa. Zajmuje 13 000 m², ma obwód około 1000 m i średnią głębokość 4 m, a w najgłębszym miejscu 10 m. Nie wpływa do niego ani nie wypływa żaden ciek; woda łączy się z otoczeniem przez wody gruntowe. Most bębnowy przechodzi nad przewężeniem dzielącym zachodnią główną nieckę od wschodniej mniejszej, a urwisko pozostawione przez osunięcie wznosi się na wschodnim brzegu.

1 września 1923 roku wielkie trzęsienie ziemi Kantō wywołało osuwisko na zboczu Ichikizawa w dzisiejszym Hadano; rumosz zatamował górny bieg doliny, a w zagłębieniu zebrała się woda. Powierzchnią poślizgu była zwietrzała warstwa pumeksu tokijskiego, wyrzuconego przez wulkan Hakone około 66 000 lat temu, przekształcona w haloizytową glinę. Oderwisko pozostaje skalną ścianą po wschodniej stronie jeziora, które najpierw nazywano stawem zapadliskowym, a w 1924 roku mieszkańcy nazwali Shinsei.

Nazwę jeziora wybrali około 1924 roku miejscowi ochotnicy; twierdzenie, że ukuł ją sejsmolog Terada Torahiko, jest fałszywe, ponieważ badał to miejsce dopiero w 1930 roku. Przy przystanku autobusowym przy wejściu stoi wieża pamiątkowa poświęcona dwójce uczniów porwanych przez osunięcie ziemi w Minezaka, około 300 m na północ, podczas trzęsienia ziemi w 1923 roku. Kamienny pomnik na brzegu zawiera haiku Terady: „Góry rozstąpione, staw powstaje – nartniki.”

Przejazd autobusem o długości 15 minut ze stacji JR Hadano prowadzi nad jezioro. Dwa bezpłatne parkingi są dostępne dla osób przyjeżdżających samochodem.

Nazwa jeziora została wybrana około 1924 roku przez lokalnych ochotników, choć uporczywa opowieść przypisuje ją sejsmologowi Teradzie Torahiko, który badał jezioro dopiero w 1930 roku. Kamienny pomnik przy wejściu na przystanek autobusowy upamiętnia dwoje uczniów porwanych przez osunięcie ziemi w Minezaka podczas trzęsienia ziemi w 1923 roku.