Seki Daimyōjinsha, Sanktuarium shintō w Japonii

Seki Daimyōjinsha to mała świątynia shintoistyczna w Shimamoto zbudowana z tradycyjnych drewnianych struktur, które wyglądają na stare, ale dobrze utrzymane. Teren otoczony jest drzewami i obstawiony jest małymi kamiennymi latarniami oraz prostymi statuami wzdłuż ścieżki prowadzącej do głównego budynku.

Data założenia świątyni jest nieznana. Jedna z tradycji mówi, że została przeniesiona tutaj z wioski Minase po powodzi; inna wywodzi ją od dōsōjin ustawionego, by powstrzymać złe duchy przed wejściem do Kioto. Mówi się też, że powstała, gdy złożono tu mikoshi Daichimyōjin z góry Ōyama w prowincji Hōki. Miejsce utożsamia się z barierą Yamazaki, a świątynia pełniła funkcję opiekuna bariery lub późniejszego Sekido-in. Jej główna sala pochodzi z połowy okresu Muromachi i 1 grudnia 1947 r. została wpisana jako materialne dobro kultury prefektury Osaka.

Nazwa pochodzi od sekisho (posterunku granicznego) istniejącego tu niegdyś na drodze między Kioto a Settsu; świątynia ma stać na miejscu bariery Yamazaki, która później strzegła Sekido-in. Obok stoi kamień z napisem „Stąd na wschód, prowincja Yamashiro”, a strumień przed nią wyznaczał niegdyś granicę między Settsu i Yamashiro.

Świątynia znajduje się przy 1-5-10 Yamazaki w Shimamoto, około dwie minuty pieszo od stacji JR Yamazaki (linia Kyoto) lub pięć minut od stacji Hankyu Oyamazaki. Strumień przed świątynią wyznaczał niegdyś granicę między prowincjami Settsu i Yamashiro; granica prefektur nadal biegnie w przybliżeniu jego biegiem, a obok stoi kamienny znacznik z napisem „Stąd na wschód, prowincja Yamashiro”.

Mówi się, że świątynia stoi na miejscu dawnej rogatki Yamazaki, a płynący przed nią strumień wyznaczał granicę między prowincjami Settsu i Yamashiro; granica prefektur biegnie dziś podobnie. Po drugiej stronie drogi, na północy, znajdowała się siedziba poety Yamazakiego Sōkana, o której przypomina studnia zwana Sōkan-i.