Yōkoku-ji, Świątynia buddyjska w Nagaokakyō, Japonia

Yōkoku-ji to świątynia gałęzi Nishiyama buddyzmu Jōdo, w dzielnicy Jōdotani w Nagaokakyo, w prefekturze Kioto. Jej zbocze jest ukształtowane tarasowo jak hinadan, z czteronożną bramą, główną halą mieszczącą drewnianą tysiącręką Kannon, halą Amidy, halą Jizō i Oku-no-in. Korytarz obsadzony hortensjami łączy górną i dolną część.

Według tradycji świątyni została ona założona w 806 roku przez Enchina, założyciela Kiyomizu-dera, który w dolinie porośniętej wierzbami znalazł wizerunek Kannon. Mówi się, że Kūkai odwiedził to miejsce w 811 roku i uzdrowił oko małpy wodą ze źródła, zwaną odtąd Okōzui. W okresie Edo wodę ofiarowano dworowi cesarskiemu po uzdrowieniu cesarza Reigena.

Świątynia jest znana jako kolebka hana-chōzu, zwyczaju puszczania kwiatów na wodę w kamiennej misie przed główną salą; zapoczątkowano go tu w 2017 roku, a podczas pandemii COVID-19 rozprzestrzenił się w całym kraju. Główny posąg, drewniana Kannon o tysiącu ramion, jest wystawiany 17. i 18. dnia każdego miesiąca, a 17. to dzień obrzędowy świątyni.

Droga prowadzi stromo w górę: od kamiennych latarni u podnóża szlak pielgrzymi wyznaczają kamienie co chō (około 109 m), a na zboczu stoi trzynaście kamiennych buddów Miroku. Ze stacji Nagaokakyō lub Nishi-Yamadayama najlepiej wziąć taksówkę albo autobus do Oku-Kaiji i iść pieszo około 40 minut. Bus wahadłowy do bramy kursuje tylko 17. dnia miesiąca.

Świątynia zapoczątkowała hanachōzu, zwyczaj puszczania kwiatów na wodę w kamiennej misie przy wejściu, praktykowany tu po raz pierwszy w 2017 roku, a później rozpowszechniony w całym kraju. Rozlewa też źródlaną wodę Okōzui, której od wizyty Kūkaia w 811 roku przypisuje się leczenie chorób oczu.