野上八幡宮, Sanktuarium shintō w Japonii

Chram Nomigami Hachiman w Obacie, w Kimino (Wakayama), to chram Hachimana, którego honden odbudowano w 1557 roku w stylu nagare-zukuri o trzech przęsłach. Haiden, odbudowany w 1573 roku, jest jednokondygnacyjnym budynkiem z dachem irimoya. Pięć obiektów na terenie, w tym honden, haiden i trzy chramy pomocnicze, to Ważne Dobra Kultury.

Początek sanktuarium datuje się na 552 rok, gdy Hachiman został zaproszony z Yamato, a wcześniej czczone bóstwo Kunisatsuchi przeniesiono na górę Shōsen. W 987 roku stało się filią Iwashimizu Hachimangū, a w 1025 roku wzniesiono jego salę. W 1541 roku uzbrojeni mnisi z Negoro-ji spalili budynki i archiwa; Honganbō Shinken kierował odbudową od 1557 roku, a honden i sanktuarium Hiranō Imaki pochodzą z tego roku.

Nazwa Nomigami pochodzi od dawnej posiadłości Nomigami, której całe terytorium po 1871 r. tworzyło parafię świątyni. Święto Gion, trwające tydzień od trzeciej niedzieli lipca, jest świętem bóstwa podrzędnej świątyni Susa. Taniec lwa z Nomigami Hachiman, prowadzony przez stowarzyszenie ochrony, jest niematerialnym dziedzictwem ludowym miasteczka Kimino. Sala wotyw była pierwotnie sceną; jej podłogę usunięto w połowie okresu Edo, gdy zanikła muzyka gagaku.

Świątynia znajduje się w dzielnicy Kobata w Kimino; autobus Oju zatrzymuje się na przystanku Nomigami Hachimangu, tuż przy terenie. Zespół obejmuje główną salę, salę modlitw, pawilon tańca i pawilon ema, a obok stoją kapliczki Takeuchi, Hirano Imaki i Kora Tamatare. Pawilon ema, niegdyś scena, stracił podłogę w połowie okresu Edo.

Wewnątrz hali można zobaczyć proste rzeźby i kształty drewna pochodzące ze starszego stylu konstrukcji świątyni skupiającego się na funkcjonalnym pięknie niż na dekoracji. Te szczegóły dają miejscu poczucie naturalnej prostoty, które wyróżnia się od nowszych budynków.