Kaizen-in, Świątynia buddyjska w Wakayama, Japonia

Kaizen-in to świątynia buddyjska szkoły Nichiren na małej wyspie Meseyama w Wakaura w Wakayamie. Jej teren obejmuje obecnie tylko około 330 metrów kwadratowych wokół dwukondygnacyjnej pagody tahōtō o wysokości około 13 metrów, przebudowanej w 1653 roku. Na wyspę prowadzi Sanzanbashi, kamienny most z wysoką balustradą, a kamienne schody wiodą do pagody.

W 1649 roku Yōju-in, matka Tokugawy Yorinobu, złożyła w kamiennej komorze na górze Meseyama kamienie z tytułem Sutry Lotosu i wybudowała nad nimi małą salę. W 1653 roku Yorinobu przebudował salę na dwukondygnacyjną pagodę tahōtō. Po restauracji Meiji świątynia straciła patronat i pozostała tylko pagoda; stała się świątynią filialną Hōon-ji.

Kaizen-in należy do szkoły Nichiren, nie do Shingon. Nazwa wiąże się z morzem: świątynia stoi na małej wyspie Meseyama u ujścia rzeki Waka, którą niegdyś wymieniano obok Enoshimy, Chikubushimy i Miyajimy wśród słynnych krajobrazów nadwodnych. Ród Kishū Tokugawa długo ją wspierał, a jej teren obejmował kiedyś całą wyspę.

Kaizen-in wznosi się na małej wyspie Meseyama u ujścia rzeki Waka, do której prowadzi Sanzembashi, najstarszy kamienny most w prefekturze Wakayama. Teren świątyni zajmuje obecnie tylko około 330 metrów kwadratowych wokół pagody. Wyspa i most są prefekturalnym zabytkiem krajobrazowym i historycznym Wakanoury; pagodę rozebrano i naprawiono w latach 1994–1996.

Kamienna komora pod pagodą kryje ponad 150 000 kamieni sutry, każdy z wyrytym tytułem Sutry Lotosu. Spis z 2004 r. potwierdził ich liczbę; inskrypcja na kamiennej skrzyni wskazuje, że projekt miał upamiętnić nie tylko Ieyasu, ale też wielu Japończyków poległych w walkach.