Wakamiya Hachiman-gū, Sanktuarium w mieście Kōchi, w prefekturze Kōchi.

Wakamiya Hachiman-gū jest świątynią shinto w mieście Kōchi z tradycyjnymi drewnianymi budynkami i ścieżką kamienną prowadzącą do głównej hali. Teren obejmuje kilka mniejszych świątyń poświęconych innym bóstwom, w tym jeden dla Ebisu, boga rybołówstwa i handlu, a także przestrzenie do modlitw dotyczących bezpieczeństwa i dobrobytu.

Według kroniki Azuma Kagami z okresu Kamakura Minamoto no Yoritomo założył w 1185 roku w Kioto Rokujō Wakamiya Hachiman-gū i nakazał utworzyć tu filię 30. dnia 12. miesiąca tego roku, a dystrykt Agawa prowincji Tosa stał się ziemią świątyni. W 1560 roku Chōsokabe Motochika rozbił obóz przed świątynią przed swoją pierwszą kampanią i zwyciężył; odtąd modlił się tu przed każdą bitwą. Za panów Yamauchi z Tosa była jedną z ośmiu świątyń modlitewnych domeny, w 1873 roku została świątynią wioskową, a w 1930 roku prefekturalną.

Nazwa świątyni pochodzi od jej założenia w 1185 r. jako filii Rokujō Wakamiya Hachiman-gū w Kioto. Podczas kwietniowego święta Kanda, zwanego Doronko Matsuri, około 300 osób w yukatach składa w ofierze ryż i sadzonki; dwanaście saotome sadzi następnie w świętym polu ryżowym i smaruje błotem twarze i kończyny mężczyzn, co ma chronić przed letnimi chorobami. Listopadowa procesja z 6 listopada, Onabare, obejmuje Sarutahiko w masce tengu i dziesięciu chłopców z białym makijażem, w kobiecych strojach, z drewnianymi naginatami.

Świątynia znajduje się w Kōchi, przy 6600 Nagahama, około pięciu minut pieszo na południe od przystanku autobusowego Minami Naka School na linii Katsurahama Tosa Den Kōtsū. W zewnętrznym ogrodzie stoi brązowy posąg Chōsokabe Motochiki, wysoki na około 7 m, z 6-metrową włócznią, przed mapą Sikoku.

Torii było wielokrotnie odbudowywane: po trzęsieniu ziemi w 1865 roku, które odsłoniło fundamenty, w 1870 roku wzniesiono drewnianą bramę, zastąpioną w 1936 roku i odbudowaną w żelbecie w 1980 roku. Według tradycji Chōsokabe Motochika kazał rozebrać i wrzucić do morza wcześniejszą bramę po złym znaku.