Zenjibu-ji, Świątynia buddyjska w Nankoku, Japonia

Zenjibu-ji to buddyjska świątynia szkoły Shingon w Nankoku w prefekturze Kōchi i 32. przystanek pielgrzymki 88 świątyń Shikoku. Górska ścieżka prowadzi od podnóża wzgórza obok zbiornika wody do bramy Niō, przy której stoi posąg Fudō Myōō; dalej kamienne schody wiodą do dzwonnicy i sali głównej, a po jej lewej stronie znajdują się sale Daishi i Jizō. Ze szczytu rozciąga się widok na zatokę Tosa.

Cesarz Shōmu kazał zbudować świątynię, aby chronić kapłana Gyōkiego podczas morskiej podróży, co od samego początku połączyło to miejsce z ochroną na morzu. Później Kūkai, założyciel buddyzmu Shingon, nadał świątyni jej obecną nazwę i włączył ją do trasy pielgrzymkowej.

Główny posąg, jedenastotwarzowy Kannon, nosi nazwę Funadama Kannon, Kannon ducha okrętu, i rybacy modlili się do niego o bezpieczny rejs. Od czasów Yamauchiego Kazutoyo władcy domeny Tosa modlili się tu przed opuszczeniem zatoki Urado w drodze sankin-kotai do Edo. Miejscowi nazywają świątynię zwykle Mine-ji, więc nazwa Zenjibu-ji bywa niezrozumiała.

Świątynię najlepiej odwiedzić jako część trasy pielgrzymkowej, a mocne obuwie jest zalecane, ponieważ szlak prowadzi przez pagórkowaty, zalesiony teren. Wyruszenie wcześnie rano daje więcej czasu, zanim odcinek między przystankami zapełni się innymi pielgrzymami.

Kūkai nadał wzgórzu nazwę góry Potalaka, miejsca, które w tekstach buddyjskich jest opisywane jako siedziba Bodhisattwy współczucia. Nadał też świątyni dodatkową nazwę Gumonji-in po medytacji, podczas której wzywał Akasagarbhę, Bodhisattwę związanego z pamięcią i mądrością.