Inada-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii

Inada-jinja to świątynia shinto w dzielnicy Inada w Kasamie, w prefekturze Ibaraki. Głównym bóstwem jest Kushinadahime; świątynia leży u podnóża wzgórza, a około 300 metrów na północny zachód, na zboczu góry Inada, znajduje się Okunomiya (świątynia wewnętrzna), uważana za pierwotne miejsce. Na terenie stoją liczne świątynie pomocnicze, w tym Tenazuchi-jinja i Ashinazuchi-jinja przed halą modlitw.

Data założenia jest nieznana; legenda mówi, że naczelnik wsi zbudował chram, gdy Kushinada-hime objawiła się przy źródle i ogłosiła się miejscowym bóstwem. Po raz pierwszy wzmiankowany jest w Engishiki z początku X wieku jako wielki chram dystryktu Shinachi w prowincji Hitachi. Budynek spłonął pod koniec okresu Muromachi i został odbudowany w 1602 r.; po kolejnym pożarze w 1845 r. obecny budynek odbudowano w 1848 r.

Nazwa sanktuarium pochodzi od Kushinadahime, żony Susanoo w japońskim micie. Święto Gion 30 lipca odtwarza ich spotkanie w Okunomiya, 300 m na północny zachód na zboczu góry Inada, gdzie mikoshi spędza noc. Na terenie stoją sanktuarium Tenazuchi, jej ojca, i sanktuarium Ashinazuchi, jej matki, po obu stronach sali modlitw.

Świątynia znajduje się przy 763 Inada w Kasamie, około 15 minut pieszo od stacji JR Inada na linii Mito. Główny budynek stoi na terenie świątyni, a kapliczki Tenazuchi i Ashinazuchi przed pawilonem modlitw oraz kapliczka Yagumo obok głównego budynku. Pierwotne miejsce, Motomiya okunomiya, leży około 300 m na północny zachód na zboczu góry Inada, gdzie duży głaz znaczy miejsce zstąpienia Kushinada-hime.

Około 300 metrów na północny zachód od głównego sanktuarium, na zboczu góry Inada, stoi okumiya (sanktuarium wewnętrzne); obok jego małej kapliczki wystaje wielki głaz, uważany za miejsce zstąpienia Kushinadahime. Główna sala spłonęła w 1845 roku i została odbudowana w 1848.