Saimyō-ji Temple, Świątynia buddyjska w Mashiko, Japonia

Saimyō-ji to świątynia Shingon w Mashiko, której niski, ciemny drewniany budynek stoi za szerokimi kamiennymi schodami. Na froncie wiszą purpurowa zasłona z dwoma białymi kołami i czerwony sztandar z napisem 西明寺, a wejście otaczają cztery kwadratowe filary. Rzeźbione kamienne latarnie wieńczą niskie mury po bokach stopni, a u ich podstawy stoją dwie podobne latarnie.

Legenda przypisuje założenie Saimyō-ji mnichowi Gyōki w okresie Tenpyō (729–749) albo rozbudowę starszej kaplicy przez Ki no Arimaro w 839 roku. Po popadnięciu w ruinę w XII wieku świątynię odbudował Utsunomiya Kagefusa w 1209 roku, a Hōjō Tokiyori doprowadził do ukończenia zespołu w 1255 roku. Brama rōmon pochodzi z 1492 roku, a trzypiętrowa pagoda z 1538 roku.

Świątynia przechowuje charakterystyczną statuę Enmy, buddyjskiego sędziego zaświatów, ukazanego z wyraźnie uśmiechniętym wyrazem twarzy. Ten portret wyróżnia się z poważnych przedstawień powszechnie spotykanych w innych świątyniach.

Świątynia znajduje się na trasie pielgrzymki Bandō Sanjūsankasho i przyjmuje zarówno praktykujących religijnie, jak i zwykłych odwiedzających. Położenie na zboczu góry wymaga wejścia na wzgórze, aby dotrzeć do głównych budynków.

Teren świątyni zawiera rzadką kolekcję bambusa o czworokątnych łodygach, chińskiego gatunku o kątowatych pędach. Ta niezwykła odmiana roślin rzadko pojawia się w japońskich ogrodach świątynnych.