老松神社, Chram shintoistyczny w Keisen, Japonia

Świątynia Oimatsu w Keisen obejmuje salę modlitw (haiden), główną świątynię (honden) i bramę torii oraz świątynie pomocnicze poświęcone Sugawarze, Ōyamazumi i Kōtamie. Jej dawna ranga to świątynia wiejska (sonsha).

Według tradycji sanktuarium miejsce to było przystankiem Ōkuninushiego i Sukunabikony podczas ich podróży; za cesarza Suinina klan Haji założył tu filię Izumo Taisha. Gdy w 1024 roku dystrykt Haji stał się majątkiem Anrakuji (Dazaifu Tenmangū), współcześnie czczono Sugawarę no Michizane, a nazwę zmieniono na Oimatsu Daimyōjin. W 1587 roku Toyotomi Hideyoshi skonfiskował jego ziemie za opowiedzenie się po stronie Akizukiego Taneshige.

Nazwa sanktuarium zmieniła się z Haji-miya na Oimatsu Daimyojin w 1024 roku, gdy Haji-go stało się shoenem Anrakuji (Dazaifu Tenmangu), a Sugawara no Michizane został współcześnie czczony. Reisai w kwietniu i wrześniu obejmują Haji no Shishimai, niematerialne dziedzictwo kultury ludowej prefektury Fukuoka, zapoczątkowane w 1328 roku i zaliczane do korzeni tańców lwa w prefekturze. Dzielnice Uekami i Shimoji zmieniają się co roku, każda z własnym tańcem: Uekami żywiołowy i mocny, Shimoji pełen wdzięku o charakterze wabi.

Do świątyni dojeżdża się autobusem Nishitetsu do przystanku Shimohaji, skąd jest 10 minut pieszo; samochodem to około 15 minut od stacji Keisen na linii JR Fukuhoku Yutaka. Świątynia znajduje się w dawnej wsi Haji w Keisen, a wejście prowadzi przez torii na terenie.

Taniec lwa Shishi-mai wykonywany podczas świąt w kwietniu i we wrześniu jest wpisany na listę niematerialnego dziedzictwa kultury ludowej prefektury Fukuoka. Miał powstać w 1328 roku w okresie Kamakura i uchodzi za jedno ze źródeł tańców lwa w prefekturze. Dzielnice Kami-Haji i Shimo-Haji wykonują go na zmianę, co roku inna, każda własnym stylem.