Hiuchi Sea, Region morski w prefekturach Kagawa i Ehime, Japonia

Morze Hiuchi tworzy fragment Śródlądowego Morza Seto między prefekturami Kagawa i Ehime, zawierając wiele wysp i różnorodne środowiska morskie. Wody otoczone są przybrzeżnymi osadami połączonymi trasami promowymi.

Nazwa Hiuchi-nada wiąże się z przekazem z 720 roku: kula ognia nad górą Akaboshi uspokoiła sztorm zagrażający statkowi u wybrzeży Iyo. Do czasów nowożytnych płytkie brzegi miały rozległe błotniste płycizny, gdzie widywano wieloryby; większość zasypano po wojnie pod tereny przemysłowe. Ocalały plaże Kōjima i Sakurai w Imabari oraz park Kotohiki w Kan'onji, objęte Parkiem Narodowym Morza Wewnętrznego Seto.

Nazwę Hiuchi-nada wyjaśnia legenda: w 720 roku łódź gubernatora Iyo, Ochi no Tamazumi, omal nie wywróciła się u wybrzeży Doi; nad górą Akaboshi pojawiła się kula ognia, rozświetliła morze i uspokoiła wiatr. Inna tradycja porównuje pianę prądów do iskier z krzesiwa (hiuchi).

Morze rozciąga się na około 60 km ze wschodu na zachód i 40 km z północy na południe, przy średniej głębokości około 24 m i pływach dochodzących do 3 m. Wyspy skupiają się na północy, m.in. Ibuki i Shisaka; część południowa nie ma ich wcale. Naturalne piaszczyste plaże zachowały się w Karako i Sakurai (Imabari), Kawarazu (Saijo) oraz w parku Kotohiki (Kanonji), wszystkie w Parku Narodowym Morza Wewnętrznego Seto.

Nazwa Hiuchi-nada ma pochodzić od kuli ognia widzianej w 720 roku nad górą Akaboshi, gdy burza groziła statkowi Ochi no Tamazumi; inne wyjaśnienia mówią o iskrach silnego prądu. Morze jest łowiskiem dorady, makreli hiszpańskiej i sardeli, a żyją tu jeszcze morświny bezpłetwe. Miejsca rozrodu skrzypłoczy w Ehime są pomnikiem przyrody prefektury.