Château de Kaneko, Stanowisko górskiego zamku w Niihama, Japonia

Zamek Kaneko to górski zamek z okresu Sengoku na szczycie góry Kanekoyama o wysokości 80 metrów w Niihamie, górujący nad równiną aluwialną rzeki Kokuryo. Strome północne i wschodnie zbocza tworzyły naturalną obronę; mimo prac przy parku Takinomiya zachowały się wały i dziedzińce.

Zamek Kaneko wznosi się na górze Kaneko w dzisiejszej Niihamie (prefektura Ehime). Ród Kaneko, wywodzący się z gałęzi Murayama rodu Taira, pojawia się w źródłach w 1282 r., gdy Kaneko Yorihiro sprawował urząd jitō w Niiho. W 1338 r. Kaneko Yasuhiro zdobył zamek Ikushiyama, dlatego uważa się, że zamek Kaneko istniał już najpóźniej w okresie Nanboku-chō. Upadł w lipcu 1585 r. przed armią Kobayakawy Takakage podczas podboju Sikoku przez Toyotomiego Hideyoshiego, kończąc ponad 300 lat panowania rodu Kaneko, i nigdy go nie odbudowano.

Zamek nazywany jest też Kanekoyama-jō lub Kitsu-jo. Klain Kaneko, wywodzący się z gałęzi Murayama rodu Taira, wziął nazwisko od wsi Kaneko w powiecie Iruma, prowincja Musashi, zanim osiadł w Iyo. Miejsce jest wyznaczonym zabytkiem miasta Niihama; na szczycie znajdują się dziś taras widokowy, altana i urządzenia zabawowe w parku Takinomiya.

Miejsce to dziś park Takinomiya w Niihamie, dostępny pieszo przez wzniesienie Kanekoyama o wysokości 80 metrów nad lewym brzegiem rzeki Kokuryo. Prace parkowe zmieniły teren, ale nadal widać pierścienie wałów (kuruwa) i suche fosy (horikiri). Znajdują się tam taras widokowy, wiata i urządzenia do zabawy; nie zachował się żaden budynek zamku.

Kaneko nigdy nie zostało odbudowane po upadku w lipcu 1585 roku. W późnym okresie Showa nie powiódł się plan odbudowy jako symbolu miasta: proponowany donżon nawiązywał do stylu z okresu Edo, odmiennego od rzeczywistego zamku, co spotkało się z krytyką historyków. 6 kwietnia 1978 roku miejsce uznano za gminny zabytek historyczny Niihamy.