Hazu hachiman-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii

Hazu Hachiman-jinja wznosi się na północnym brzegu zbiornika Chikara w Takarazuce. Główna sala, zbudowana w 1403 roku, zwrócona jest ku wodzie: to trójprzęsłowa konstrukcja nagare-zukuri z dachem z kory cyprysu, najstarszy datowany przykład tego typu. Kamienne torii z 1425 roku, wykute z miejscowego ryolitu zwanego kamieniem Hazu, stoją u stóp schodów przed salą.

Ufundowana w 973 roku przez Minamoto no Mitsumasę, brata Minamoto no Mitsunaki, po wyroczni Hachimana, na ziemiach majątku Hazu. Honden pochodzi z 1403 (Ōei 10) i jest najstarszą datowaną trzynawową świątynią nagare-zukuri; kamienne torii z 1425. Zapora Chikara (1931) zatopiła wioskę i dolny odcinek drogi, torii przeniesiono, a dojście obiega teraz od drogi Kawanishi-Sanda.

Świątynia czci Hachimana (cesarza Ōjina) wraz z Takeminakata-no-Mikoto i Takehime-no-Mikoto. Została założona w 973 roku przez Minamoto no Mitsumasę, brata Minamoto no Mitsunaki, po wyroczni boga Hachimana, w majątku Hazu należącym do rodu Minamoto z Tada.

Do sanktuarium dochodzi się od strony drogi prefekturalnej Kawanishi-Sanda, z tyłu: obecna ścieżka okrąża teren przed dotarciem do fasady, ponieważ dolna część dawnego podejścia została zalana. Odcinek od strony zbiornika to kamienny mur z poręczą.

Kamienny torii świątyni, datowany na 4 kwietnia 1425 r., wykonano z ryolitu zwanego Hazu-ishi, wydobywanego około 500 m na południe, w kamieniołomie dziś zalany przez zbiornik Chigara. Ma 3,7 m wysokości i jest dobrze zachowany; to drugi najstarszy kamienny torii w prefekturze Hyogo. Przeniesiono go na obecne miejsce podczas podwyższania zapory Chigara w latach 1929–1931.