Arima-jinja, Sanktuarium shintō w Kita-ku, Kobe, Japonii

Arima-jinja to świątynia shinto w Arino-cho, Kita-ku, Kobe, w prefekturze Hyogo. Obecna sala główna, trójprzęsłowa konstrukcja w stylu nagare-zukuri, została odbudowana w 1796 roku; po II wojnie światowej dodano salę modlitw z żelbetu. Teren obejmuje około 28 000 metrów kwadratowych i zawiera zagajnik dębów chinquapin, którego część jest pomnikiem przyrody miasta Kobe.

Świątynia stała w Sannō-dani we wsi Nago (Yamaguchi-shō), zanim powódź rzeki Arima w 715 roku (era Reiki) zniosła budynek; wyrocznia przeniosła ją na obecne miejsce w Nishio, Arino. Cesarz Jomei miał ją odwiedzić w 631 roku, a świątynia figuruje w rejestrze Engishiki z 927 roku. Budynek spłonął podczas kampanii Miki w 1580 roku oraz w 1622 i 1789 roku; obecny honden pochodzi z 1796 roku.

Nazwa Arima to starsza pisownia Arima (有馬), a świątynia nosiła dawniej nazwę Sannomiya, bo stała w Sannodani. Dawną nazwę Sannomiya kojarzono brzmieniowo z „pępowiną”, dlatego stała się świątynią bezpiecznych porodów; w otabisho znajduje się Ko-yasu-ishi, kamień, przy którym modliły się ciężarne, a matki po porodzie oczyszczały się z noworodkiem w rzece.

Świątynia znajduje się 10 minut spacerem od stacji Okaba na linii Sanda kolei elektrycznej Kobe. Teren obejmuje około 28 000 metrów kwadratowych, a główna sala znajduje się po krótkim podejściu; dawne miejsce świątyni buddyjskiej jest teraz parkingiem.

Las świątyni zajmuje około 28 000 metrów kwadratowych i figuruje w zestawieniu „Hyogo no Mori 100”. W jego obrębie liczący około 7000 metrów kwadratowych drzewostan dębów shii został 24 lutego 1999 roku uznany za obszar ochrony środowiska przyrodniczego prefektury Hyogo i pomnik przyrody miasta Kobe.