頼光寺, Świątynia buddyjska w Kawanishi, Japonia.

Raikoji to świątynia buddyjska w Kawanishi z tradycyjną bramą wejściową i wieloma budynkami rozmieszczonymi na terenie do różnych praktyk religijnych. Kompleks zawiera sale i przestrzenie przeznaczone do modlitwy i działań ceremoniałnych.

Założona w latach 999–1004 przez mniszkę Honyo-ni, żonę Minamoto no Mitsunaki, z jego czwartym synem Genshinem jako fundatorem i wnukiem Mitsunaki Eiju jako pierwszym opatem, świątynia Raikoji przechowywała jej osobistą figurę Jizo. Po śmierci drugiego opata podupadła, w 1671 odnowił ją mnich zen Mangu, po 1804 była klasztorem żeńskim pod świątynią Rinzai Hoshōji, w 1875 połączyła się z nią, a po odzyskaniu niezależności w 1990 przeszła do szkoły Soto.

Świątynia znana jest jako Ajisaidera, świątynia hortensji, nazwana tak w 1970 roku z inicjatywy Yoshihiro Fukumoto, kapłana chramu Tada. Około 400 hortensji zakwita równocześnie w porze deszczowej. Do corocznych obrzędów należą modlitwy noworoczne od 1 do 8 stycznia, nabożeństwa Higan wiosną i jesienią oraz majowe święto narodzin Buddy.

Świątynia leży około pięć minut piechotą od stacji Uneno kolei elektrycznej Nose, której linia przebiega przez teren świątyni. Główna sala została odbudowana w 1974 roku. Około 400 hortensji zakwita równocześnie w porze deszczowej, dlatego najwięcej odwiedzających przybywa w czerwcu.

Przez teren świątyni przebiega linia kolei elektrycznej Nose. Odbudowana w 1974 roku sala główna mieści posąg Jurōjina, jednego z siedmiu bogów szczęścia szlaku Hokusetsu, obok głównego wizerunku Jizō Gannō Bosatsu.