Tomari-jinja, Sanktuarium shintō w Japonii

Tomari-jinja to mała świątynia shintoistyczna w Kakogawie z drewnianymi budynkami tradycyjnego projektu i dobrze utrzymanymi terenami. Przestrzeń wyposażona jest w kamiienne latarnie i drewniane znaki, a lokalnie przez mieszkańców regularnie wykorzystywana do cichych modlitw i pozostawiania ofiar.

Według tradycji świątynia powstała, gdy święte zwierciadło wykonane przez bogów, by wywabić Amaterasu z jaskini, przybiło do brzegu w tym miejscu i zostało czczone w dębie aoki jako Aokihara-no-Tomari Daimyojin. W okresie Asuka Hata no Kawakatsu, uczestnik budowy Kakurin-ji w Kakogawie, sprowadził Kunikakasu-no-Okami z prowincji Kii i wzniósł budowlę. W okresie Nanboku-cho stał tu zamek Ishizue-jo, a w 1653 Miyamoto Iori, adoptowany syn Miyamoto Musashiego, odbudował cały zespół.

Świątynia jest głęboko zakorzeniona w lokalnej społeczności i regularnie odwiedzana przez mieszkańców, którzy przychodzą, aby modlić się w ciszy lub pozostawić ofiary przy ołtarzu. Tradycyjne praktyki, takie jak ukłony, klaszczenie w dłonie i pisanie życzeń na drewnianych tabliczkach, są widocznymi dowodami tego, jak ludzie łączą się z tym miejscem w swojej codziennej rutynie.

Świątynia jest dostępna przez cały rok bez opłaty wstępu i można do niej dotrzeć pieszo z pobliskich dzielnic. Najlepiej jest mówić cicho, unikać głośnych hałasów i zachowywać się z szacunkiem, aby zachować spokojny i pełen zastanowienia charakter tego miejsca.

Nazwa świątyni pochodzi z legendy: święte zwierciadło, wykonane gdy Amaterasu ukryła się w niebiańskiej jaskini, dryfowało po morzu i zatrzymało się tutaj; rosnący w tym miejscu wiecznie zielony dąb czczono jako Aohara-no-Tomari Daimyojin. Kamienną latarnię na terenie świątyni ofiarował Miyamoto Iori, który odbudował ją w 1653 roku.