Kakurin-ji Temple, Świątynia buddyjska w Kakogawa, Japonia

Kakurin-ji to świątynia szkoły Tendai w Kakogawa w prefekturze Hyōgo, założona z polecenia księcia Shōtoku w 589 roku. Główna sala, odbudowana w 1397 roku, jest Skarbem Narodowym: dach czterospadowy z szarych dachówek, siedem przęseł w fasadzie i białe zasłony z okrągłymi herbami pod okapem. Dwie kamienne latarnie stoją po bokach płytkich kamiennych stopni prowadzących na werandę.

Tradycja głosi, że w 589 roku książę Shōtoku kazał zbudować pawilon dla mnicha Ebena, który schronił się w Harimie przed prześladowaniami; świątynię nazwano później Shitennō-ji. W 852 roku mnich tendai Ennin naprawił jej budynki, a w 1112 roku cesarz Toba nadał nazwę Kakurin-ji. Główna Sala pochodzi z 1397 roku, a Taishidō z 1112 roku; obie są Skarbami Narodowymi.

Nazwa Kakurin-ji oznacza „świątynię żurawiego lasu”; nadał ją cesarz Toba w 1112 r., czyniąc świątynię cesarskim miejscem modlitwy. Świątynia jest 27. przystankiem pielgrzymki New Saigoku 33 Kannon, a jej głównym wizerunkiem jest brązowa stojąca Kannon zwana „Aitata Kannon”. 8 stycznia odbywa się noworoczny obrzęd Kakurin-ji Oni-oi, podczas którego przepędza się demony.

Podejście do terenu świątyni prowadzi utwardzonymi i miejscami stromymi ścieżkami, więc solidne obuwie znacznie ułatwia chodzenie. Ci, którzy chcą doświadczyć miejsca w ciszy, powinni wybrać wczesne godziny poranne, gdy jest mniej ludzi, a światło przenika przez drzewa.

Brązowa stojąca Kannon świątyni, dzieło z okresu Hakuhō, nosi przydomek „Aitata Kannon”. Legenda mówi, że złodziej chcący ją przetopić uderzył ją w biodro i usłyszał krzyk „aita”; nazwa pochodzi raczej od „Aitashi Kannon”. Skradziono ją w 1963 r. i później odzyskano, z odciętą częścią szaty, którą już odrestaurowano.