Gokuraku-ji, Świątynia buddyjska w Kinosaki Onsen, Japonia.

Gokuraku-ji to świątynia buddyjska położona na zboczu góry na zachodnim końcu Kinosaki Onsen, wyposażona w tradycyjne elementy architektoniczne. Główna sala stanowi centrum, z drewnianymi strukturami i typowymi szczegółami świątyni na całym terenie.

Założona około ery Ōei (1394–1427) przez mistrza zen Kinzana Myōshō, świątynia Gokuraku-ji podupadła, a w erze Kan'ei odrodziła się dzięki mnichowi Takuanowi Sōhō, który przybył dla gorących źródeł. W erze Keian (1648–1651) objął ją opieką pan zamku Toyooka. Główna sala spłonęła w 1912 roku i została odbudowana w 1921; brama górska została wpisana do dóbr kultury miasteczka Kinosaki 4 maja 1983 roku.

Świątynia należy do szkoły Rinzai-shū Daitoku-ji i czci Amidę Nyorai jako główny wizerunek. Na terenie stoją pawilon Benten-dō oraz Kōshin-dō, w którym miał nocować wojownik Ushida Kanesuke. Kamienny posąg Jizō, Isshō Jizō-son, wzniesiono w 1769 roku.

Gokuraku-ji znajduje się około 15 minut pieszo od stacji JR Kinosaki Onsen na głównej linii San'in. Świątynia zajmuje południowo-zachodni narożnik dzielnicy uzdrowiskowej, a dojście pieszo prowadzi w górę do sal na zboczu.

Kamienny ogród świątyni, Seikantei, to suchy ogród z grabionego żwiru i ułożonych kamieni. Obok źródło Dokko-sui przypisuje się Dochi Shoninowi, założycielowi Kinosaki Onsen, który miał odkryć tę wodę. Główna sala spłonęła w 1912 roku, a obecny budynek pochodzi z 1921 roku.