Qenbudo, Jaskinie bazaltowe w Toyooka, Japonia

Genbudō to zespół pięciu jaskiń bazaltowych w Toyooka powstałych w wyniku aktywności wulkanicznej około 1,6 miliona lat temu. Jaskinie wykazują charakterystyczne sześciokątne kolumny bazaltu, które rozwinęły się podczas stygnięcia lawy.

Konfucjański uczony Shibano Kuriyama odwiedził to miejsce w 1805 r. i pozostawił inskrypcję „Gun'yaku sōki”; podczas drugiej wizyty w 1807 r. nazwał grotę Genbudō. W 1884 r. geolog Koto Bundjirō utworzył od tej groty japońskie słowo oznaczające bazalt, genbugan. W 1926 r. Motonori Matuyama stwierdził tu odwróconą magnetyzację, a w 1929 r. opublikował pierwszą teorię odwrócenia pola geomagnetycznego.

Pięć jaskiń nosi imiona czterech chińskich bóstw opiekuńczych stron świata: Genbu (północ), Seiryu (wschód), Byakko (zachód) i dwóch jaskiń Suzaku (południe). Wybrał je uczony Shibano Kuriyama, który w 1807 r. nazwał główną jaskinię; ta sama jaskinia dała później językowi japońskiemu termin genbugan na bazalt.

Park Genbudō jest płatny od 1 sierpnia 2022 r., a opłata finansuje jego utrzymanie. Ze stacji JR Genbudō na przeciwległym brzegu płatny prom przepływa rzekę Maruyama w około trzy minuty i nie kursuje przy złej pogodzie, więc warto sprawdzić wcześniej. Ze stacji Kinosaki Onsen to około ośmiu minut taksówką; z Toyooki autobus miejski do Akaishi i około piętnastu minut pieszo. Od października 2021 r. zbudowano tarasy widokowe, budynek odpoczynkowy, toalety i ścieżki.

W 1926 roku Motonori Matuyama z Uniwersytetu Cesarskiego w Kioto stwierdził, że bazalt w tym miejscu ma odwróconą polarność magnetyczną; w 1929 roku opublikował pierwszą teorię odwrócenia pola geomagnetycznego. Za to odkrycie miejsce wpisano w 2022 roku na listę pierwszych 100 stanowisk dziedzictwa geologicznego IUGS.