Tojo-ji temple, Świątynia buddyjska w Tsuchiura, Japonia.

Tojo-ji to niezależna świątynia linii Shingon w dzielnicy Higashijoji w Tsuchiurze, w prefekturze Ibaraki, o nazwie górskiej Chobozan i nazwie klasztornej Tokoin. Jej głównym wizerunkiem jest Yakushi Nyorai, budda uzdrawiający. Założona w 796 roku przez mnicha Saizena jako główny ośrodek buddyzmu Tendai w prowincji Hitachi, zachowuje salę Yakushido odbudowaną w erze Keian około 1640-1650.

Założona w 796 roku przez mnicha Saizena jako główna świątynia buddyzmu Tendai w prowincji Hitachi. W okresie Kamakura stała się świątynią modlitewną rodu Oda i została przekształcona w buddyzm Shingon. Gdy ród Satake zniszczył ród Oda w erze Tensho, świątynia utraciła ich opiekę; w okresie Edo otrzymała shuinjo od siogunatu Tokugawa. Sala Yakushi została odbudowana w erze Keian.

Nazwa świątyni zapisywana jest jako 東城寺, a jej nazwa górska to Chōbōzan; głównym wizerunkiem jest Yakushi Nyorai, budda uzdrawiający. Założona w 796 roku przez mnicha Saisena jako główny ośrodek szkoły Tendai w prowincji Hitachi, w okresie Kamakura stała się świątynią modlitewną rodu Oda i przeszła na Shingon. Sala Yakushi została odbudowana w erze Keian (1648–1652).

Tojo-ji leży we wschodniej części Tsuchiury, w dzielnicy Tojo-ji noszącej jego imię. Na teren świątyni prowadzą okoliczne drogi wiejskie, a głównym budynkiem, który widzi zwiedzający, jest pawilon Yakushi-do odbudowany w erze Keian. Świątynia jest samodzielną fundacją linii Shingon, niezwiązaną z dużym siecią pielgrzymkową.

Świątynia przechowuje drewnianą siedzącą statuę Kōchi Shōnina, dobro kultury prefektury, a także kamienną latarnię, kamień graniczny (kekkaishi) i grupę kopców sutr (kyōzuka). Kekkaishi wyznaczał sakralną granicę świątyni, a kyōzuka to kopce, w których zakopywano kopie sutr.