Hyuga-kokubunji, Pozostałości archeologiczne świątyni buddyjskiej w Saito, Japonia.

Hyuga-kokubunji to miejsce dawnej świątyni buddyjskiej w Saito, w prefekturze Miyazaki, założonej między 741 a 756 rokiem dekretem cesarza Shōmu. Wykopaliska prowadzone od 1995 roku odsłoniły fundamenty kondō (głównej sali), chūmon (środkowej bramy) i korytarza oraz fosę otaczającą kompleks. Świątynia została opuszczona w 1871 roku.

Źródła nie podają daty założenia Hyuga-kokubunji; wzmianka o Hyuga wśród 26 prowincji w Shoku Nihongi z 756 roku sytuuje budowę między edyktem cesarza Shomu z 741 a 756 rokiem. Koen-shiki odnotowuje jego uposażenie podatkowe w wysokości 10 000 wiązek. W 1788 roku wędrowny mnich Mokujiki odwiedził podupadłą świątynię i na prośbę mieszkańców został jej opatem; po pożarze w 1791 roku odbudował budynki i wyrzeźbił pięć posągów Nyorai, a w 1797 roku odszedł. Świątynię zniesiono w 1871 roku podczas kampanii antybuddyjskiej.

Głównym bóstwem świątyni było pięć buddów mądrości (Gochi Nyorai). W 1788 wędrowny mnich Mokujiki odwiedził podupadłą świątynię i na prośbę mieszkańców został jej opatem; po pożarze w 1791 odbudował zabudowania i wykonał pięć posągów. Gdy świątynię zniesiono w 1871, posągi ocaleli wierni; dziś są dóbr kultury prefektury.

Stanowisko leży na niżej położonym terenie na południe od płaskowyżu Saitobaru, w dzielnicy Miyake w Saito, około 600 m na południe od miejsca prowincjonalnego klasztoru żeńskiego, dziś na terenie prefekturalnego liceum Tsuma w Miyazaki. Wykopaliska prowadzone przez kuratorium w Saito od 1995 r. odsłoniły bramę środkową, korytarz i rów; teren pozostaje łąką, więc przydadzą się buty na trawę i ziemię.

Pięć posągów Buddów Mądrości, wykonanych przez wędrownego mnicha Mokujikiego w latach 90. XVIII wieku, ocalało likwidację świątyni w 1871 roku dzięki ochronie miejscowych wyznawców. Odbudowany później budynek zawalił się w tajfunie krótko po wojnie, a kolejną rekonstrukcję rozebrano przy budowie pawilonu Mokujiki Gochikan dla posągów.