Miyazaki Jingū, Świątynia shinto w Miyazaki, Japonia

Miyazaki Jingū to świątynia sinto, której główne sanktuarium jest trójprzęsłowym budynkiem z dachem dwuspadowym i siedmioprzęsłową salą modlitw, wzniesionym w 1907 r. z cedru Sano i pokrytym miedzią. Projekt Itō Chūty nawiązuje do prostego, linearnego stylu Ise Jingū, z chigi i katsuogi na kalenicy. Szerokie kamienne schody prowadzą na drewnianą werandę, a przy wejściu stoi duża brama torii.

Świątynia została założona dla uczczenia pierwszego cesarza Japonii i otrzymała swoją obecną nazwę w 1913 roku po kilku wcześniejszych zmianach w jej desygnacji. Ta zmiana nazwy stanowiła punkt zwrotny w ustaleniu jego roli jako głównej świątyni regionalnej.

Miejscowi nazywają sanktuarium „Jinmu-sama”. 3 kwietnia podczas święta Jimmu Tennō odbywa się yabusame, łucznictwo konne przywrócone w 1940 r. Wielkie jesienne święto prowadzi mikoshi, konie shan-shan i pochód dzieci do otabisho w Sedo lub Ooyodo, zmienianych co roku.

Zewnętrzna droga podejścia liczy około 800 m od pierwszego torii do drugiego i jest obsadzona rzędem drzew nagi. Sanktuarium znajduje się 8 minut pieszo od stacji JR Miyazaki-Jingū (linia Nippō) lub 5 minut od przystanku autobusowego Miyazaki Jingū. Główna świątynia i dziesięć innych budynków zostały w 2010 roku wpisane do rejestru narodowych dóbr kultury materialnej.

Cedr świątyni, zwany „cedrem Sano”, pochodził z okolic Sano w regionie Hyuga, a nie z terenu samej świątyni. Użycie cedru w budowlach shinto jest rzadkie; sięgnięto po niego przy odbudowie w 1907 roku, a prosta, linijna forma głównego sanktuarium zdradza wpływ stylu shinmei ze świątyni Ise. W 2010 roku jedenaście budynków, w tym główne sanktuarium, wpisano do rejestru narodowych dóbr kultury materialnej.