Alte Kirche Klotzsche, Kościół dziedzictwa kulturowego w dzielnicy Klotzsche, Drezno, Niemcy.

Alte Kirche Klotzsche to otynkowany kościół z kamienia łamanego, wzniesiony w latach 1810–1811 pod kierunkiem cieśli Georga Samuela Höringa, ze stromym dachem dwuspadowym i kwadratową wieżyczką na dachu zwieńczoną kopułą, kulą i krzyżem. Płasko kryta klasycystyczna sala ma po trzy okna o łuku odcinkowym na dłuższych bokach, dwupoziomowe empory z trzech stron i biało-złoty drewniany ołtarz ambonowy z czasów budowy.

Budynek pochodzi z okresu, gdy Saksonia przeszła transformację religijną, a architektura przyjęła formy neoklasyczne. Jego budowa odzwierciedla rozwój projektowania kościołów protestanckich w 19. wieku.

Trzy uszkodzone drewniane figury w niszy na północnej ścianie, datowane na około 1500 rok, przetrwały pożar w 1802 roku, który zniszczył poprzedni kościół i jego ołtarz szafiasty. Dwie są męskie, prawdopodobnie biskupów, a postać kobieca może przedstawiać świętą Rozalię; wszystkie mają nieco ponad 90 cm wysokości, z odłamanymi ramionami i częściowo nogami. W przedsionku metalowy krzyż berlińskich kowali Fritza i Achima Kühnów upamiętnia ofiary obu wojen światowych.

Położenie znajduje się na Altklotzsche 63a i można je obejrzeć z zewnątrz lub odwiedzić w środku w zależności od godzin otwarcia. Przestrzeń modlitwy mieści około 300 osób na jej parterze i w obszarach galerii.

Trzy drewniane figury w szafce na północnej ścianie, datowane na około 1500 rok, przetrwały pożar z 1802 roku, który zniszczył poprzedni kościół. Są uszkodzone, z odłamanymi ramionami i częściowo nogami, i długo leżały na podłodze zakrystii. Cornelius Gurlitt uznał dwie męskie figury za biskupów, a żeńską być może za świętą Rozalię.