Chenxiang Pavilion, Świątynia buddyjska w dzielnicy Huangpu, Szanghaj, Chiny

Pawilon Chenxiang to świątynia buddyjska w dzielnicy Huangpu w Szanghaju zawierająca kilka różnych hal i pawilonów rozsianych na terenie. Te budynki mieści sanktuaria, miejsca spotkań i obszary pamięci poświęcone różnym postaciom religijnym i nauczycielom.

Pan Yunduan, ówczesny komisarz administracji prowincji Syczuan, zbudował pierwszy Pawilon Chenxiang w 1600 roku na wieży bramnej swojej rezydencji, aby umieścić w nim posąg Guanyin z drewna sandałowego wydobyty z wraku statku. Budowla zawaliła się pod koniec dynastii Ming. W 1801 roku Li Tingjing, urzędnik okręgu wojskowego Su-Song-Tai, odbudował ją w obecnym miejscu; potomkowie Pana ofiarowali przednią salę w 1805 roku, w 1814 roku dodano Salę Mahaviry, a w epoce Tongzhi zespół zajmował 7,3 mu i nosił nazwę klasztoru Chan Ciyun. Podczas rewolucji kulturalnej wszystkie posągi zniszczono, a świątynię zamieniono na fabrykę; działalność religijną wznowiono w 1983 roku, a pełną renowację ukończono w 1994 roku.

Nazwa Chenxiang („drzewo agarowe”) pochodzi od posągu Guanyin z drzewa agarowego, który Pan Yunduan wydobył z wraku w 1600 r. i tu umieścił. Od 1992 r. świątynia jest klasztorem mniszek, a we wrześniu 1996 r. przeniosła się tu klasa mniszek Akademii Buddyjskiej w Szanghaju. Za dynastii Qing w urodziny cesarza lub cesarzowej miejscowi urzędnicy przybywali tu z życzeniami.

Miejsce jest przejezdne pieszo i łatwo dostępne z różnych opcji transportu publicznego. Odwiedzający powinni pamiętać, że wejście do świątyni wymaga przestrzegania określonych reguł zachowania i że długie weekendy oraz święta religijne mogą przyciągnąć większe tłumy.

Posąg Guanyin w sali jej imienia to rzeźba w drewnie o wysokości 1 metra. Oryginał wyrzeźbiono w 1600 r., ale został zniszczony podczas rewolucji kulturalnej; obecną wersję ofiarowali buddyjscy wyznawcy z Hongkongu.