Suojiang Tower, Pagoda taoistyczna i wieża nad Jangcy w Jiujiang, Chiny

Wieża Suojiang to budynek o trzech kondygnacjach zewnętrznych i czterech wewnętrznych na południowym brzegu Jangcy w Jiujiang, z dużym malowidłem z porcelany błękitno-białej przedstawiającym Osiem Widoków Xunyang. Obok stoi pagoda Suojiang, siedmiopiętrowa kamienna wieża religijna taoistyczna o wysokości 35 metrów. Oba obiekty są chronione jako narodowy zabytek historyczny i kulturowy od marca 2013 roku.

Wu Xiu, prefekt Jiujiang, założył wieżę Suojiang w 1558 r. (13. rok ery Wanli) na południowym brzegu Jangcy, a bezpośrednio na południe od niej wzniesiono siedmiopiętrową kamienną pagodę o wysokości 35 metrów. Trzęsienie ziemi w 1606 r. strąciło wieżę do rzeki, pagoda przetrwała. Wieżę odbudowano za cesarza Qianlonga i naprawiono wraz z pagodą, u schyłku Qing została zniszczona, a w 2003 r. wzniesiono ją ponownie.

Nazwa Suojiang oznacza „zamykanie rzeki” i odnosi się do roli wieży strzegącej przeprawy przez Jangcy w Huilongji. Drewniana wieża służyła jako miejsce spotkań przy jedzeniu i piciu, a starsza kamienna pagoda obok była budowlą religijną taoistyczną. Wnętrze odbudowanej wieży zdobi wielki mural z niebiesko-białej porcelany „Osiem krajobrazów Xunyang”.

Pagoda i odbudowana w 2003 roku wieża stoją obok siebie na południowym brzegu Jangcy, na północno-wschodnich obrzeżach Jiujiang, na skale zwanej Huilongji. Pagoda jest kamienna, ma 35 metrów i siedem kondygnacji; wieża ma trzy poziomy zewnętrzne i cztery wewnętrzne, a zamiast wind są schody.

Trzęsienie ziemi w 1606 r. spowodowało zawalenie się drewnianej wieży Suojiang do Jangcy, ale stojąca obok 35-metrowa, siedmiopiętrowa kamienna pagoda przetrwała. Pagodę wyprostowano w 1998 r., aby skorygować jej przechył, a w 2013 r. miejsce wpisano na listę ważnych narodowych zabytków kultury.