Yanfu Temple, Świątynia buddyjska w powiecie Wuyi, Chiny.

Świątynia Yanfu to świątynia buddyjska w Powiecie Wuyi z wieloma budynkami rozmieszczonymi wzdłuż centralnej osi, w tym bramę Shanmen, Salę Czterech Niebiańskich Królów i Halę Mahaviry. Kompleks podąża za klasycznym planem chińskiej świątyni, ze strukturami ułożonymi sekwencyjnie, aby prowadzić odwiedzających wzdłuż określonej ścieżki.

Założona w 937 roku jako świątynia Futian, została przemianowana na Yanfu przez cesarza Guangzonga z Południowej Dynastii Song. Mnich Dehuan odbudował ją w 1317 roku, a sala Mahavira została zmieniona w erze Zhengtong dynastii Ming. W 1933 roku Liang Sicheng i Lin Huiyin zbadali salę; po 1949 roku obiekt służył jako chlew, a w latach 2014–2016 przeprowadzono pełną renowację.

Hala Mahaviry wyświetla malarstwo i kaligrafia z dynastii Ming na swoich ścianach wewnętrznych, reprezentując tradycyjne formy buddyjskiego wyrażenia artystycznego. Odwiedzający mogą zaobserwować, jak dzieła te były częścią codziennej praktyki duchowej w świątyni.

Świątynia leży w górskim zagłębieniu zwróconym na południe, z kwadratowym stawem przed salą Mahavira i szczytem Fanzengtan naprzeciwko. Cały kompleks odrestaurowano od końca 2014 do grudnia 2016 roku. Wschodnie skrzydło służy jako sala stel, z stelami Yuan i Ming, żelaznym dzwonem z Południowego Song z 1254 roku i brązowym dzwonem z Tang z 777 roku.

Hala Mahaviry, przebudowana w 1317 roku, reprezentuje najstarszy zachowany przykład architektoniczny z dynastii Yuan w regionie Jiangnan w Chinach. Ta rzadka struktura z tamtych czasów dostarcza wglądu w style budowania i techniki rzemieślnicze z odległej epoki.