Góra Fuji to najwyższy szczyt Japonii, uważany za święty od wieków. Pokryty śniegiem wierzchołek wznosi się ponad otaczającą równiną i w pogodne dni widoczny jest z bardzo daleka. U jego stóp ciche jeziora odbijają jego zarys, a na stokach między cedrami kryją się małe świątynie. Co roku wiele osób wspina się pieszo na szczyt, by zobaczyć wschód słońca. Fuji to coś więcej niż góra: od dawna jest w centrum japońskiej kultury i codziennej wyobraźni.

Jezioro Kawaguchiko leży w prefekturze Yamanashi, u stóp góry Fuji. Z jego brzegów wulkan wyraźnie odbija się w wodzie, co sprawia, że jest to jedno z najczęściej odwiedzanych miejsc w regionie Chubu. Wiosną kwitnące wiśnie ozdabiają brzegi jeziora, a ich odbicie łączy się z widokiem ośnieżonego szczytu. Jesienią drzewa przybierają czerwone i złote barwy, nadając jeziorze zupełnie inny charakter. Wzdłuż północnego brzegu znajdują się małe kawiarnie i sklepy, a odwiedzający spacerują tu o każdej porze dnia.

Park Arakurayama Sengen leży na wzgórzu nad Fujiyoshidą, a pagoda Chureito stoi u szczytu długich kamiennych schodów wysadzanych drzewami wiśniowymi. Z tego miejsca pięciokondygnacyjna pagoda pojawia się bezpośrednio przed górą Fuji, tworząc jeden z najczęściej fotografowanych widoków w Japonii. Wejście zajmuje kilka minut i oferuje panoramę na dachy miasta w dole, z górą wznoszącą się za pagodą.

Oshino Hakkai to mała wioska u stóp góry Fuji, gdzie osiem stawów jest zasilanych wodą ze stopionych śniegów szczytu. Woda sączy się przez dziesiątki lat przez warstwy skały wulkanicznej, zanim wydostanie się na powierzchnię. Stawy otoczone są starymi domami z dachami ze strzechy, a woda jest tak czysta, że dno widać gołym okiem. To dobre miejsce, by zobaczyć Fuji z innej strony, w otoczeniu wiejskiego krajobrazu, który niewiele się zmienił.

Wąwóz Shosenkyo leży w prefekturze Yamanashi, niedaleko okolic Fuji. Granitowe ściany skalne wznoszą się po obu stronach rzeki, a woda płynie po kamieniach, tworząc po drodze niewielkie wodospady. Szlak prowadzi wzdłuż rzeki przez wąwóz aż do wodospadu Sengataki, który jest najbardziej okazałym punktem trasy. Jesienią drzewa rosnące wzdłuż skalnych ścian przybierają głęboki czerwony i pomarańczowy kolor, przyciągając wielu odwiedzających, którzy przyjeżdżają tu specjalnie na sezon jesiennych liści.

Shirakawa-go to wioska w górach prefektury Gifu, wpisana na listę światowego dziedzictwa UNESCO. Jej domy słyną z bardzo stromych strzechowych dachów, które zostały zaprojektowane tak, by wytrzymać ciężar śniegu zalegającego tu zimą. Ten styl budownictwa nazywa się Gassho-zukuri, co oznacza 'ręce złożone do modlitwy', od kształtu dachów. Zimą wioska pokrywa się grubą warstwą śniegu, a oświetlone domy wyglądają jak z innej epoki.

Stare miasto Takayamy, znane jako Sanmachi Suji, leży w sercu Gifu i należy do najlepiej zachowanych historycznych dzielnic Japonii. Wąskie uliczki są obudowane starymi drewnianymi budynkami o ciemnych fasadach, które przez stulecia niewiele się zmieniły. Tradycyjne browary sake wciąż tu działają, a małe sklepy oferują lokalne przysmaki, takie jak wołowina Hida i dango mitarashi. Spacer tymi zaułkami to prosty sposób, by poczuć dawny rytm japońskiego życia.

Takayama Jinya pełniło funkcję regionalnego urzędu rządowego w okresie Edo, kiedy szogunat przejął bezpośrednią kontrolę nad tym górskim obszarem. To jeden z nielicznych zachowanych budynków tego typu w Japonii. Przechodząc przez kolejne pomieszczenia, można zobaczyć drewniane komnaty, w których pracowali urzędnicy, magazyny przechowujące ryżowy podatek oraz sale przesłuchań. Układ budynku pokazuje, jak sprawowano władzę lokalną w mieście oddalonym od Edo.

Kolejka linowa Shinhotaka w Gifu wznosi się w dwóch odcinkach na ponad 2000 m n.p.m. w japońskich Alpach. Na górze widać ostre szczyty, głębokie doliny i zimą grubą warstwę śniegu pokrywającą wszystko wokół. W pogodne dni wzrok sięga daleko po łańcuch górski. W dolinie poniżej parują źródła termalne, a małe wioski leżą wzdłuż rzeki.

Gero Onsen lezy w prefekturze Gifu, w sercu japonskich Alp. Gorące źródla przyciagaja odwiedzajacych od stuleci, a miasteczko nadal obraca sie wokól prostego rytualu kapieli w termalnej wodzie. Wzdluz brzegów rzeki Hida stoja tradycyjne gospody z drewnianymi pokojami i lazienkami na swiezym powietrzu. W powietrzu unosi sie lekki zapach siarki, a waskie uliczki latwo przemierzyc pieszo. Zima okoliczne góry pokrywaja sie sniegiem, a para unoszaca sie z kapielisk nadaje miejscu ciepły i przytulny charakter.

Zamek Matsumoto wznosi się nad miastem za sprawą czarnych murów z drewna i kamienia. Jego donżon to najstarszy oryginalny donżon wciąż stojący w Japonii. Ciemna fasada wyraźnie odcina się od nieba, zwłaszcza gdy w tle widać zaśnieżone szczyty japońskich Alp. Wewnątrz wąskie schody prowadzą przez piętra wypełnione bronią i zbrojami z epoki feudalnej. Spacer po zamku daje wyraźne pojęcie o tym, jak wielką władzą cieszyli się niegdyś panowie tej krainy.

Kamikochi leży głęboko w Japońskich Alpach w prefekturze Nagano i jest dostępne dla odwiedzających tylko przez część roku, ponieważ droga dojazdowa jest zamykana każdej zimy. Rzeka Azusa płynie przez środek doliny, zimna i przejrzysta, wzdłuż starych lasów modrzewiowych i małych drewnianych mostków. Szczyty otaczające dolinę wznoszą się stromo, a śnieg zalega na najwyższych grzbietach jeszcze długo po początku lata. Spacerując wzdłuż brzegów rzeki, można łatwo spotkać jelenie, małpy i duże ptaki drapieżne. Prywatne samochody nie są tu dopuszczane, dzięki czemu miejsce pozostaje wyjątkowo spokojne.

Park Jigokudani Snow Monkey Park, położony w górach niedaleko Nagano, to jedyne miejsce na świecie, gdzie dzikie japońskie makaki regularnie kąpią się w gorących źródłach. Zimą, gdy śnieg pokrywa lasy, małpy siedzą w grupach w ciepłej wodzie, zupełnie spokojnie. Dojście do parku zajmuje około 30 minut spaceru wąską leśną ścieżką. Zwierzęta można obserwować z bardzo bliska, bez żadnych ogrodzeń.

Zenko-ji to jedna z najstarszych buddyjskich swiatyn w Japonii, polozona w miescie Nagano. Od wiekow pielgrzymi przychodza tu, by przejsc kamiennymi alejkami i modlic sie przed tym, co uwazane jest za pierwsza figure Buddy przyniesiena do Japonii. Wokol glownej sali unosi sie zapach kadzidla, a kamienne latarnie stoja wzdluz sciezek na terenie swiatyni.

Dolina Hakuba lezy w prefekturze Nagano i nalezy do najczesciej odwiedzanych obszarow gorskich w Japonii. Zima obfite opady sniegu przyciagaja narciarzy i snowboardzistow z calego swiata na liczne stoki. Dolina goszcila konkurencje podczas Zimowych Igrzysk Olimpijskich w 1998 roku, a tamtejsze obiekty sa nadal uzywane. Latem wedrowcy, rowerzyci i wspinacze przemierzaja zbocza Japonskich Alp.

Nakasendo była jedną z głównych dróg łączących Edo z Kyoto w feudalnej Japonii. Magome-juku, jedna ze stacji pocztowych wzdłuż tej trasy, leży w górach prefektury Gifu. Spacerując po wsi, mija się drewniane domy z ciemnymi dachami, brukowane uliczki i małe sklepy, które przyjmują podróżnych od stuleci. Szlak prowadzący z Magome do Tsumago biegnie pierwotną trasą przez lasy cedrowe i pola ryżowe.

Tsumago-juku to dawne miasto postojowe na historycznej trasie Nakasendo, która niegdyś łączyła Edo z Kioto przez góry centralnej Japonii. Główna ulica jest zamknięta dla samochodów i pozbawiona nowoczesnych szyldów, dzięki czemu drewniane domy i ciemne dachy z epoki Edo wyglądają tak jak przed wiekami. Spacer przez Tsumago-juku przywołuje czasy, gdy wędrowcy zatrzymywali się tu na odpoczynek w drodze między miastami. Wioska jest też chętnie wybierana jako punkt startowy lub końcowy wędrówki do Magome starym górskim szlakiem.

Kenroku-en to jeden z trzech wielkich tradycyjnych ogrodów krajobrazowych Japonii, położony w Kanazawie. Stawy, sosny, kamienne latarnie i małe strumienie następują po sobie wzdłuż krętych ścieżek. Zimą gałęzie najstarszych drzew podtrzymywane są linami, by chronić je przed śniegiem, co nadaje ogrodowi wygląd niepowtarzalny o innej porze roku. Odwiedzający przyjeżdżają tu przez cały rok, przyciągani zmianami, jakie przynoszą drzewa i woda w kolejnych sezonach.

Higashi Chaya District to najstarsze kanazawskie skupisko herbaciarni. Drewniane budynki z kratowanymi fasadami stoją tu od okresu Edo i zachowały swój dawny wygląd. Kiedys przychodzono tutaj, by słuchać muzyki i oglądać tańce geisz. Dziś można spacerować brukowanymi zaułkami, wejść do odrestaurowanych herbaciarni i odwiedzić małe sklepy ze słodyczami regionalnymi oraz wyrobami ze złotej folii.

Zamek Kanazawa stoi w sercu miasta, tuż obok ogrodu Kenroku-en. Jego białe mury i zakrzywione dachy widać z daleka. Zamek był wielokrotnie niszczony przez pożary i za każdym razem odbudowywany. Dziś można przejść przez bramy, zwiedzić odbudowane budynki i spacerować po dużym dziedzińcu otoczonym starymi kamiennymi murami. To jedno z głównych miejsc odwiedzanych przez turystów przyjeżdżających do Kanazawy.

Targ Omicho to najstarszy kryty rynek w Kanazawie, który od wieków zaopatruje mieszkańców miasta. W wąskich alejkach stoją kramy z rybami, warzywa i małe restauracje. Ryby, kraby i owoce morza przywożone są każdego ranka świeże z Morza Japońskiego. Miejscowi przychodzą tu codziennie na zakupy, a odwiedzający mogą zatrzymać się w jednym z małych lokali wewnątrz, by zjeść sashimi lub kraba przy ladzie.

Trasa Alpejska Tateyama Kurobe przecina japońskie Alpy między Toyamą a Nagano. Aby przejść z jednej strony na drugą, podróżni korzystają kolejno z kolejki linowej, autobusu, trolejbusu i pociągu górskiego. Wiosną śnieg gromadzi się po obu stronach drogi, tworząc ściany przekraczające miejscami 20 metrów wysokości. Spacer między tymi zbita ścianami śniegu, z górskimi szczytami widocznymi powyżej, jest jednym z najbardziej zapadających w pamięć momentów podróży przez region Chubu.

Zapora Kurobe leży w głębi japońskich Alp, wzdłuż alpejskiej trasy Tateyama-Kurobe. Ukończona w 1963 roku, jest najwyższą zaporą w Japonii. Woda spada z dużą siłą do wąwozu poniżej, a okoliczne szczyty wznoszą się po obu stronach. Droga dojazdowa jest częścią wyprawy: trasa łączy kolejki linowe, autobusy i trolejbus przez góry.

Gokayama lezy w glebokiej dolinie w prefekturze Toyama i nalezy do tego samego miejsca na liscie swiatowego dziedzictwa UNESCO co Shirakawa-go. Wioski Ainokura i Suganuma zachowaly stare domy wiejskie zbudowane w stylu gassho-zukuri, z wysokimi strzeszanymi dachami w ksztalcie zlozonych do modlitwy rak. Okolica przyjmuje mniej turystow niz Shirakawa-go i zachowuje bardziej naturalny, wiejski charakter. Zima snieg gruba warstwa pokrywa dachy, a dolina nabiera zupelnie innego wygladu.

Eihei-ji to kompleks swiatyn zen zalozony w XIII wieku, polozony w glab cedrowego lasu w Fukui. Kryte drewniane przejscia lacza kolejne budynki na pagórkowatym terenie. Mnisi zyja i szkola sie tu do dzisiaj, wedlug codziennego rytmu, który od wieków prawie sie nie zmienil. Odwiedzajacy moga spacerowa po terenie i z bliska obserwowac zycie klasztorne.

Klify Tojinbo wznoszą się wprost z Morza Japońskiego, uformowane przez aktywność wulkaniczną miliony lat temu i stopniowo kształtowane przez fale. Ciemne kolumny bazaltowej skały sterczą ponad wodą, a morski wiatr wieje mocno wzdłuż krawędzi. Spacerując tutaj, słyszy się fale uderzające o skałę w dole i patrzy się na otwarte morze z wysokości. Ten odcinek wybrzeża prefektury Fukui przyciąga tych, którzy chcą stanąć na skraju i popatrzeć na rozległe morze.

Prefekturalne Muzeum Dinozaurów w Fukui znajduje się w regionie, gdzie odkryto wiele ważnych skamieniałości. W środku można zobaczyć prawdziwe szkielety, rekonstrukcje w naturalnej wielkości i wystawy przybliżające życie prehistoryczne. To jedno z głównych miejsc w Azji dla osób zainteresowanych dinozaurami i paleontologią.

Zamek w Nagoi stoi w centrum miasta i przywodzi na myśl epokę feudalnych panów, którzy rządzili tą częścią Japonii. Najbardziej charakterystyczne są dwa złote shachihoko, mityczne postaci będące połączeniem ryby i tygrysa, umieszczone na szczycie kalenicy dachu. Główna wieża została odbudowana po II wojnie światowej, ale fosa i oryginalne kamienne mury wciąż istnieją. Spacer po terenie zamku daje dobre pojęcie o tym, jak potężną fortecą to miejsce niegdyś było.

Atsuta Jingu w Nagoi to jedno z najbardziej czczonych shinto świątyń w Japonii. Przechowywany jest tu święty miecz Kusanagi, jeden z trzech cesarskich skarbów japońskiej rodziny cesarskiej. Kamienne ścieżki są otoczone wysokimi drzewami, a odwiedzający przychodzą przez cały dzień, by się modlić lub spacerować po zalesionym terenie. Świątynia leży w samym centrum miasta, ale czuje się tam zupełnie inaczej.

Muzeum Upamiętniające Przemysł i Technologię Toyoty w Nagoi opowiada, jak firma włókiennicza stała się jednym z największych producentów samochodów na świecie. W starych ceglanych budynkach pierwotnej fabryki można zobaczyć działające krosna z początków działalności firmy, a następnie prześledzić przejście do produkcji maszyn i samochodów. Ekspozycja jest przejrzysta i dostępna dla zwiedzających w każdym wieku.

Półwysep Izu wysuwa się w kierunku Pacyfiku na południe od Tokio. Jego linia brzegowa przeplata strome klify, małe zatoczki i ciemne piaszczyste plaże. W głębi lądu łagodnie wznoszą się zalesione wzgórza, a w wielu miejscach z ziemi wypływa gorąca woda. Gorące źródła półwyspu Izu przyciągają gości od wieków, a wielu Japończyków przyjeżdża tu, by zanurzyć się w ciepłej kąpieli. W pogodne dni z północnego wybrzeża widać górę Fuji. Małe miasteczka rybackie wzdłuż wybrzeża każdego ranka oferują na nabrzeżu świeże owoce morza.

Miho no Matsubara to długi las sosnowy ciągnący się wzdłuż wybrzeża półwyspu Miho niedaleko Shizuoki. Drzewa rosną tuż przy wodzie, a w pogodne dni za gałęziami rysuje się Fuji. Ten widok od wieków należy do najbardziej rozpoznawalnych krajobrazów Japonii, a las jest częścią wpisanego na listę UNESCO dziedzictwa światowego związanego z Fuji. Wąska piaszczysta ścieżka prowadzi przez sosnowy las aż do brzegu, gdzie rybacy wyciągają swoje łodzie.

Wodospady Shiraito leżą u podnóża góry Fuji i są zasilane w dużej mierze przez wody gruntowe filtrowane przez wulkan. Woda wypływa z długiej skalnej ściany i spada cienkimi strużkami, które razem tworzą biały woal. Nazwa oznacza po japońsku właśnie to, czyli "białe nici". Otaczający las pozostaje zielony przez większą część roku, a szum wody słychać ze ścieżki biegnącej przed wodospadami. To miejsce często odwiedzane przez japońskich turystów podczas jednodniowych wycieczek z okolicy Pięciu Jezior Fuji.

Zamek Inuyama to jeden z nielicznych japońskich zamków, który zachował oryginalną wieżę z XVI wieku. Stoi na skalistym wzgórzu tuż nad rzeką Kiso, a z najwyższego piętra rozciąga się szeroki widok na wodę i okoliczne wzgórza. Ciemne drewniane wnętrze, skrzypiące podłogi i strome schody dają konkretne wyobrażenie o tym, jak wyglądał japoński zamek feudalny od środka.