Mosque of Al-Ghamama

Meczet Al-Ghamama to zabytkowy budynek w Medynie z pięcioma wejściami zwieńczonymi kopułami, wspieranymi przez łuki ostroobłukowe. Sala modlitewna rozciąga się na 30 metrów długości i 15 metrów szerokości, zapewniając przestrzeń na codzienne nabożeństwa.

Wzniesiony między rokiem 86 a 93 AH podczas rządów Omara ibn Abdul Aziza meczet oznacza miejsce, gdzie prorok Mahomet odprawił modlitwy Eid i o deszcz w 631 roku. Konstrukcja była kilkakrotnie odnawiana na przestrzeni wieków, zachowując pierwotną funkcję jako miejsce kultu.

Nazwa nawiązuje do chmur, które niegdyś dały cień podczas modlitwy o deszcz, historia nadal wspominana przez odwiedzających. Wierni korzystają z sali modlitewnej codziennie na swoje nabożeństwa i uznają to miejsce za część swojej wędrówki po świętym mieście.

Budynek leży około 500 metrów od bramy Bab Al-Salam w kierunku południowo-zachodnim od Meczetu Proroka. Miejsce ma dwie główne sekcje na wejście i modlitwę, a odwiedzający mogą orientować się po okolicy, aby znaleźć dostęp.

Zewnętrzne ściany pokazują czarne kamienie bazaltowe kontrastujące z pomalowanymi na biało kopułami, tworząc rozpoznawalny wzór ciemnych łuków i jasnych powierzchni. Ten kontrast architektoniczny przyciąga wzrok odwiedzających spacerujących po starówce.