Спасский храм, Cerkiew prawosławna w Tule, Rosja

Świątynia Spasso stoi na piaszczystym wzgórzu, zbudowana z białych murów kamiennych i z dwiema kaplicami bocznymi połączonymi z głównym budynkiem wąskim przejściem. Struktura obejmuje pomieszczenia używane do nabożeństw i spotkań społeczności.

Początek świątyni wiąże się z epidemią dżumy w 1771 roku, po której Senat nakazał przenoszenie pochówków poza miasta. W 1772 roku wybrano teren na piaszczystym wzgórzu przy drodze Użowka na cmentarz słobody Orużejnej, a w 1773 roku poświęcono drewnianą cerkiew. Kamienna cerkiew, wzniesiona w 1807 roku w tym samym miejscu, została sfinansowana przez wytwórców samowarów Fiodora i Iwana Lisicynów; starą drewnianą cerkiew sprzedano w 1809 roku za 350 rubli, a uzyskane pieniądze przeznaczono na złocenie nowego ikonostasu.

Położenie na wzgórzu dało nazwę jarmarkowi narzeczonych w Gorskiej, odbywającemu się co roku 29 sierpnia (nowego stylu) po liturgii święta Obrazu Chrystusa Nie Ludzką Ręką Uczynionego. Dziewczęta stały w dwóch rzędach, a młodzieńcy przechadzali się między nimi, wybierając narzeczone; do wieczora na cmentarzu działał jarmark ze słodyczami. Zwyczaj zanikł w latach 1910. i ustał wraz z I wojną światową.

Świątynia jest regularnie otwarta dla odwiedzających zainteresowanych jej architekturą i praktykami religijnymi. Warto sprawdzić godziny otwarcia z wyprzedzeniem, ponieważ mogą się one różnić w zależności od nabożeństw.

W 1941 roku, podczas obrony Tuły, północna linia obrony miasta biegła przez cmentarz Spasskoje. Przez kilka miesięcy cerkiew stała się stanowiskiem ogniowym: na dzwonnicy ustawiono karabin maszynowy, a w budynku stacjonował oddział wojskowy.