Спасский монастырь, Monastyr prawosławny w Verei, Rosja

Klasztor Zbawiciela jest kompleksem religijnym nad rzeką Protwa z pięciokopułowym kościołem z cegły i wieżą dzwonów w kształcie namiotu na północno-zachodnim rogu. Miejsce składa się z kilku budynków ułożonych wokół centralnego dziedzińca i otoczonych ochronnymi murami.

Założony w XVI wieku klasztor po raz pierwszy pojawia się w źródłach pisanych w 1627 roku, które wymieniają jego budowniczego, ihumena Kornilija, a następnie Antonija. Główny sobór Wjazdu do Jerozolimy wzniesiono w latach 1677–1679, o czym informuje tablica wmurowana w jego zachodnią fasadę. W 1764 roku Katarzyna II zamknęła klasztor ukazem.

Główna cerkiew klasztoru nosi wezwanie Wjazdu Pańskiego do Jerozolimy, a tablica wmurowana w jej zachodnią fasadę podaje lata budowy 1677–1679. Druga cerkiew klasztoru, Pokrowska, była drewniana; w 1750 roku w podmurówce urządzono ogrzewaną kaplicę Opieki Matki Bożej. Klasztor zamknięto dekretem Katarzyny II w 1764 roku, a cerkiew zwrócono wiernym w 2000 roku.

Klasztor znajduje się na lewym brzegu rzeki Protwa na zachodzie centrum miasta i jest dostępny pieszo przez główne bramy wejściowe. Pamiętaj, że jest to aktywne miejsce religijne, więc odwiedzający powinni szanować odbywające się nabożeństwa i ubierać się odpowiednio podczas eksploracji terenu.

Klasztor zamknięto dekretem Katarzyny II w 1764 roku, a południowy ganek cerkwi Wjazdu do Jerozolimy rozebrano około 1886 roku. W latach 90. XX wieku cerkiew była na wpół zrujnowana, zanim w 2000 roku zwrócono ją Cerkwi i odrestaurowano w latach 2008–2013.