Saints Joachim and Anne Monastery, Mozhaysk, Cerkiew prawosławna w Mozhajsku, Rosja

Klasztor Świętych Joachima i Anny to ortodoksyjny kompleks religijny koło centrum Mozhayska z wieloma kościołami kopułowymi i tradycyjnymi formami architektury wschodniej. Teren zawiera różne budynki rozmieszczone wokół dziedzińców typowych dla rosyjskich klasztorów z dziewiętnego wieku.

Klasztor po raz pierwszy pojawia się w dokumencie granicznym z 1504 roku, opisującym jego ziemie jako stare granice. Był jednym z dziesięciu klasztorów tworzących pierścień obronny moskiewskiego kremla w Możajsku i jednym z 17 w mieście w XVI wieku. Spłonął w 1675 roku, w 1676 został przypisany do klasztoru Łużeckiego, a w 1764 zlikwidowany przez Katarzynę II. Jego kamienna sobór rozebrano w 1867 roku; w 1871 według projektu Kazimierza Griniewskiego wzniesiono dużą kamienną cerkiew świętych Joachima i Anny, a jej dzwonnicę nadbudowano w 1893 roku według planu Pawła Jegorowa.

Klasztor został zniesiony w 1764 roku dekretem Katarzyny II, a jego sobór rozebrano w 1867 roku; północna ściana dawnego soboru stała się południową ścianą cerkwi Achtyrskiej, jednej z najstarszych budowli obwodu moskiewskiego. Wzniesiona w 1871 roku cerkiew świętych Joachima i Anny, której dzwonnicę podwyższono w 1893 roku, pozostała otwarta przez cały okres radziecki.

Klasztor nie istnieje już jako wspólnota: został zniesiony w 1764 roku, a ocalałe cerkwie stoją w centrum Możajska. Cerkiew Joachima i Anny z 1871 roku, której dzwonnicę dodano w 1893 roku, nie została zamknięta w czasach sowieckich. Odnajdź północny mur dawnej katedry, wtórnie użyty jako południowy mur cerkwi Achtyrskiej i zaliczany do najstarszych budowli obwodu moskiewskiego.

Klasztor został zniesiony w 1764 roku dekretem Katarzyny II, a jego kamienna katedra z lat 90. XIV wieku została rozebrana w 1867 roku. Północny mur tej dawnej katedry zachowano jako południowy mur cerkwi Achtyrskiej, co czyni go jednym z najstarszych obiektów obwodu moskiewskiego.